Het zwijgen van de filosofie over genderzorg voor kinderen — Alex Byrne & Moti Gorin
Alex Byrne en Moti Gorin bespreken waarom de academische filosofie grotendeels zwijgt over de ernstige ethische problemen van genderzorg voor kinderen.
Over dit gesprek
In deze aflevering van de Origins Podcast spreekt presentator Lawrence Krauss met de filosofen Alex Byrne en Moti Gorin. Het gesprek hoort bij een reeks interviews rond het boek The War on Science, waarin auteurs ingaan op de manier waarop ideologie wetenschap en academisch onderzoek beïnvloedt. Byrne is verbonden aan het MIT en schreef het boek Trouble with Gender; Gorin is bio-ethicus aan Colorado State University. Samen schreven zij een hoofdstuk over bio-ethiek en gender-affirming healthcare. Beiden vertellen hoe zij via debatten in hun vakgebied bij dit onderwerp betrokken raakten, onder meer door de ophef rond filosofen als Rebecca Tuvel en Kathleen Stock.
Het uitblijven van filosofisch debat
De kern van hun betoog is dat de filosofie en bio-ethiek nauwelijks een echt debat voeren over genderzorg voor kinderen. Waar filosofen over een onderwerp als abortus uiteenlopende standpunten kunnen publiceren en elkaars argumenten serieus nemen, gebeurt dat volgens Byrne en Gorin niet bij pediatrische gendergeneeskunde. Wie bepaalde vragen stelt of bepaald beleid bekritiseert, wordt al snel niet alleen als ongelijk maar als kwaadwillend weggezet. Zij wijzen erop dat juist dit thema rijk is aan filosofische vragen, over autonomie en paternalisme, de verhouding tussen lichaam en geest, en de grenzen van wat een kind over zichzelf kan weten, terwijl de gepubliceerde literatuur opvallend eenzijdig blijft.
Het affirmatieve model en de bewijsvraag
Byrne en Gorin schetsen hoe het oorspronkelijke, behoudende Nederlandse protocol met strikte voorwaarden voor puberteitsremmers in de Verenigde Staten werd omgevormd tot een veel ruimer, kindgeleid affirmatief model. Zij plaatsen vraagtekens bij de stelling dat gender-affirming care zelfmoord voorkomt: die claim wordt vaak herhaald, maar steunt volgens hen op zwak of circulair bewijs. Ook merken zij op dat in de eerste Nederlandse groep vrijwel alle behandelde jongeren homoseksueel bleken, wat de vraag oproept of medische ingrepen normale seksuele ontwikkeling verstoren. Zij verwijzen naar systematische reviews uit Zweden, Finland, het Verenigd Koninkrijk (de Cass-review) en Canada, die stuk voor stuk concluderen dat het bewijs voor blijvende baten zwak is.
Druk, intimidatie en zelfcensuur
Het gesprek behandelt verschillende gevallen waarin academici onder druk kwamen te staan, zoals Kathleen Stock, die uiteindelijk haar baan aan de Universiteit van Sussex opgaf, en Holly Lawrence Smith, wier boek over gendercritisch feminisme onder vuur lag. Byrne en Gorin beschrijven hoe pogingen om publicaties tegen te houden en sprekers te weren ertoe leiden dat onderdrukte tegenspraak van buitenaf op consensus lijkt. Veel collega's vinden de onderwerpen interessant maar durven zich er publiekelijk niet over uit te spreken. Hun pleidooi is om tegenstanders juist te citeren en het debat te heropenen, met de waarschuwing dat de prijs van een gezonde academische wereld voortdurende waakzaamheid is.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.