Andrew Doyle: Bewijs dat genderideologie breed wordt gepromoot op scholen
In dit segment toont Andrew Doyle concreet bewijs dat genderidentiteitsideologie actief wordt gepromoot in het Britse onderwijs. Hij bespreekt hoe scholen kinderen aanmoedigen om hun geslacht in twijfel te trekken, vaak zonder medeweten van ouders. Een verontrustend beeld van de mate waarin genderideologie in het onderwijs is doorgedrongen.
Over Andrew Doyle
Andrew Doyle bespreekt in dit segment lesmateriaal en voorbeelden uit het Britse onderwijs die volgens hem laten zien dat genderidentiteitsideologie breed wordt gepromoot op scholen. Hij begint met een online viraal gegane test voor een tienjarige, waarin het kind volgens hem alleen de "juiste" antwoorden krijgt door instemming met de ideologie te tonen. Doyle benadrukt zelf dat hij die test niet kan verifiëren en dat de naam van de school onbekend blijft, maar stelt dat het materiaal wordt gedeeld omdat het herkenbaar is en zelfs milder is dan voorbeelden die wél zijn bevestigd.
Voorbeelden uit lesmateriaal
Doyle verwijst naar een debat in het parlement waarin een parlementslid sprak over lessen waarin kinderen te horen kregen dat er tot 72 genderidentiteiten zouden zijn. Dat werd door een ander parlementslid ontkend, maar een overheidsonderzoek bevestigde volgens Doyle dat kinderen op een school op het Isle of Man inderdaad dit aantal te horen hadden gekregen. Hij toont daarnaast een fragment uit een lesbron van de BBC, waarin wordt gesproken over meer dan honderd genderidentiteiten en begrippen als bigender en genderqueer. Volgens Doyle worden zulke betwiste opvattingen aan kinderen gepresenteerd alsof het vaststaande feiten zijn.
Welsh lesprogramma en het Agenda-document
Een belangrijk deel gaat over lesmateriaal van de Welshe overheid. Doyle bespreekt het zogeheten Agenda-pamflet, oorspronkelijk uit 2016 en in samenwerking met Cardiff University, dat volgens hem 170 pagina's telt en kinderen aanmoedigt zich als activist op te stellen. Hij noemt voorbeelden zoals een oefening met muffins en ballonnen om mannelijkheid, vrouwelijkheid en genderneutraliteit uit te beelden, en oefeningen als "gender watch bingo". Een latere versie uit 2019, gericht op leerkrachten van zeven- tot elfjarigen, omschrijft genderidentiteit volgens Doyle als een innerlijk zelfbesef dat niet hoeft samen te vallen met het geslacht bij de geboorte. Doyle vindt het problematisch dat een overheidsdocument dit als feit presenteert, terwijl het naar zijn mening een sterk betwist concept is.
Leeftijdsgeschiktheid en de wet
Doyle stelt dat het niet om Wales alleen gaat. Hij verwijst naar een ouder in Londen wier zesjarige volgens haar niet-leeftijdsgeschikt materiaal kreeg in het kader van een relatie- en seksualiteitscursus, en naar de educatieve uitgever Twinkl, waarvan veel online materiaal volgens hem genderidentiteitsideologie promoot. Hij betoogt dat het onderwijzen van sterk betwiste overtuigingen alsof het feiten zijn mogelijk in strijd is met section 406 van de Education Act 1996, die het bevorderen van partijdige politieke standpunten in het onderwijs verbiedt. Doyle roept er tegelijk toe op kritisch te blijven op vals rondgaand materiaal en bij de controleerbare feiten te blijven, omdat die naar zijn oordeel al verontrustend genoeg zijn.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.