Camille Kiefel getuigt in Oregon tegen wetsvoorstel HB2458

Over Camille Kiefel

Camille Kiefel is een vrouw uit Oregon die haar persoonlijke verhaal van transitie en detransitie deelt tijdens een hoorzitting van een commissie van de wetgevende vergadering van Oregon. In deze korte getuigenis spreekt ze de commissieleden rechtstreeks toe over wetsvoorstel HB2458. Ze richt zich tot de voorzitter en de aanwezige leden en vraagt hun nadrukkelijk om het wetsvoorstel niet aan te nemen. Haar verhaal vormt de kern van haar oproep: ze beschrijft hoe haar eigen ervaring met genderzorg verliep en welke gevolgen dat voor haar heeft gehad.

Haar persoonlijke verhaal

Kiefel vertelt dat ze als kind werd geconfronteerd met een ingrijpende gebeurtenis: in de zesde klas was haar beste vriendin verkracht door haar broer. Rond 2010 begon ze zich mannelijker te kleden. Tijdens haar studie werd haar het idee aangereikt dat ze non-binair zou kunnen zijn. In 2016 bezocht ze een therapeut die haar non-binaire genderidentiteit bevestigde. In 2020 zag ze twee professionals in de geestelijke gezondheidszorg die toestemming gaven voor een non-binaire dubbele borstamputatie. Volgens haar getuigenis leeft ze nu elke dag met de gevolgen van die ingreep en stelt ze dat therapeuten haar overtuiging hebben bevestigd in plaats van die kritisch te onderzoeken.

Trauma en de rol van therapeuten

Een centraal punt in haar betoog is dat het ongemak met haar lichaam volgens haar verband hield met trauma, en dat dit verband nooit werd onderzocht. Ze stelt dat ze iemand nodig had die het ongemak met haar borsten in relatie tot trauma had verkend, in plaats van die te laten verwijderen. Kiefel waarschuwt dat onderzoek naar trauma soms wordt gezien als transfoob, en dat therapeuten vrezen als transfoob te worden beschouwd of van conversietherapie te worden beschuldigd wanneer zij een genderidentiteit ter discussie stellen. Ze beschrijft dat twee verschillende therapeuten haar vertelden dat homoseksualiteit geen psychische aandoening is en dat een non-binaire identiteit dat daarom ook niet zou zijn. Volgens haar keken deze therapeuten niet naar mogelijke dissociatie van het lichaam als gevolg van trauma.

Oproep aan de wetgever

Kiefel opent haar getuigenis met de constatering dat conversietherapie met fysiek en emotioneel misbruik verkeerd is. Haar zorg richt zich echter op de gedachte dat elke vorm van verkenning van trauma als transfoob zou worden bestempeld. Ze waarschuwt dat dit kwetsbare mensen schade kan toebrengen wanneer onderliggende oorzaken niet worden onderzocht. Tot slot vraagt ze de commissie het wetsvoorstel niet aan te nemen en bedankt ze de leden dat ze naar haar verhaal hebben geluisterd.

Bronnen

• YouTube — Camille Kiefel getuigt in Oregon tegen wetsvoorstel HB2458