Waarom biologisch geslacht wordt ondermijnd — dr. Colin Wright
Dr. Colin Wright analyseert waarom en hoe de wetenschappelijke realiteit van biologisch geslacht wordt ondermijnd door ideologie.
Over dr. Colin Wright
Colin Wright is bioloog en spreekt in deze lezing op een congres over gendergeneeskunde. Hij sluit aan op een eerdere voordracht van zijn collega Heather over de evolutie van geslacht en geslachtsverschillen. Wright richt zich specifiek op de vraag wat de geslachtsbinariteit is en waarom die ertoe doet. Hij omschrijft zijn betoog gekscherend als "sanity affirmation therapy": een herbevestiging van wat volgens hem voor veel mensen eigenlijk intuïtieve biologische kennis is. Hij vertelt dat hij al vijf jaar over dit onderwerp publiceert en dat er nog maar weinig biologen met een publiek platform zijn die dit standpunt verdedigen.
Waarom geslacht binair is
Wright stelt dat geslacht wordt bepaald door het type voortplantingscel (gameet) dat een individu produceert of verwacht wordt te produceren. Mannelijk is het geslacht dat veel kleine gameten (zaadcellen) maakt, vrouwelijk het geslacht dat minder maar grotere gameten (eicellen) maakt. Omdat er slechts twee typen gameten bestaan, zijn er volgens hem ook maar twee geslachten. Hij waarschuwt dat de gendergeneeskunde leunt op twee aannames die dit ondermijnen: het idee dat geslacht een spectrum is dat slechts uit losse lichaamsdelen bestaat en daarmee veranderbaar zou zijn, en het idee van een "brein-geslacht" dat los kan staan van het lichaam. Wright betoogt dat het ertoe doet of geslacht werkelijk veranderbaar is, omdat deze aannames worden gebruikt om medische ingrepen te rechtvaardigen.
Argumenten tegen de binariteit weerlegd
Wright onderscheidt twee soorten tegenargumenten. Het eerste, dat hij "sex expansionism" noemt, stelt dat er meer dan twee geslachten zijn op basis van uiteenlopende chromosoomcombinaties zoals Klinefelter- of Turner-syndroom. Volgens Wright verwart dit hoe geslacht wordt bepaald met hoe geslacht wordt gedefinieerd. Hij onderscheidt drie zaken: geslachtsbepalingsmechanismen (bij mensen chromosomaal, bij sommige reptielen temperatuurafhankelijk), het geslacht zelf (binair), en de gevolgen daarvan in morfologie en gedrag (niet binair). Het tweede argument, "sex eliminationism", stelt dat geslacht een spectrum is. Dit steunt op intersekse-condities en op secundaire geslachtskenmerken. Wright vergelijkt de zeldzaamheid van intersekse-condities met een muntstuk dat op zijn rand landt: dat ontkent het bestaan van kop of munt niet. Een ambigue verschijning is volgens hem geen derde geslacht, omdat er geen derde type gameet ontstaat.
Secundaire kenmerken en het epicykel-argument
Wright bekritiseert lesmateriaal zoals de "genderbread person", dat geslacht voorstelt als een schaal van lichaamsvorm, stemhoogte en lichaamsbeharing zonder gameten te noemen. Hij illustreert met het voorbeeld van een jongen die na de puberteit weinig mannelijke kenmerken ontwikkelt: als secundaire kenmerken het geslacht zouden bepalen, zou hij volgens deze logica een meisje zijn, wat hij sociaal regressief en seksistisch noemt. Een bimodale grafiek van bijvoorbeeld lengte toont volgens Wright niet "meer of minder mannelijk", maar twee populaties waarvan de verhouding verschuift. Tot slot vergelijkt hij een recent model dat gameten als kern van geslacht wil verlaten met het geocentrische wereldbeeld vol epicykels: het voegt onnodige complexiteit toe in plaats van de elegantie van het heliocentrische model. Hij benadrukt dat dit debat ertoe doet omdat de argumenten in rechtszaken worden gebruikt.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.