De leugens die ik geloofde — 3 detransitioners delen hun verhaal
Drie vrouwen die allemaal medisch transitoneerden delen hun persoonlijke verhalen. Ze bespreken welke leugens ze zichzelf en anderen vertelden, hoe ze in
Over de sprekers
In deze video komen drie jonge vrouwen aan het woord die zichzelf detransitioners noemen: Chloe Cole, Elle Palmer en Claire. Alle drie maakten als minderjarige een medische transitie door en keerden later terug naar hun oorspronkelijke identiteit als vrouw. Ze vertellen openhartig over de overtuigingen die hen naar transitie leidden, de medische ingrepen die ze ondergingen en de redenen waarom ze terugkeerden. De video is in het Engels en draait om hun persoonlijke getuigenissen en een oproep aan ouders en wetgevers.
Hun persoonlijke verhalen
Een van de vrouwen beschrijft hoe ze opgroeide te midden van een identiteitscrisis. Ze was een tomboy, had een leerprobleem en vond het moeilijk om zichzelf te begrijpen en een eigen identiteit op te bouwen. Op haar twaalfde, een maand nadat ze seksueel was misbruikt, begon ze zich te identificeren als trans. Ze raakte ervan overtuigd dat ze een jonge man was die vastzat in het lichaam van een jonge vrouw, en kreeg de indruk dat ze zich alleen heel of gelukkig zou kunnen voelen door die overtuiging na te jagen.
De vrouwen noemen ingrijpende medische stappen die ze als tiener zetten. Een van hen begon op haar dertiende met puberteitsremmers en testosteron, en onderging op haar vijftiende een dubbele borstamputatie. Een ander gebruikte testosteron tussen haar zestiende en negentiende. Een derde was rond haar vijftiende verjaardag al aan de testosteron en had een dubbele mastectomie ondergaan. Voor een van hen duurde het minder dan een jaar om te beseffen dat de behandelingen haar niet dichter bij haar doel brachten om een jonge man te worden. De terugkeer naar haar geboorte-identiteit als jonge vrouw was geen makkelijke beslissing, maar ze vond vrijheid in het omarmen van de dingen die ze niet aan zichzelf kon veranderen.
Oproep aan wetgevers en ouders
De vrouwen richten zich tot wetgevers en pleiten ervoor kinderen te beschermen tegen het worden van levenslange medische patiënten. Een spreker noemt dat er een groeiend aantal detransitioners is dat al voor de meerderjarigheid een transitie doormaakte. Ze wijst erop dat er veel onderzoeksgeld gaat naar de voordelen van medische transitie, maar nauwelijks naar de schade ervan, en pleit voor onderzoek naar behandelingen op basis van bewijs voor kinderen met genderverwarring. Volgens haar hebben deze kinderen ondersteuning nodig, geen chirurgie.
Aan ouders geeft de video de boodschap om waakzaam en betrokken te zijn. Kinderen worden op een bepaald moment met deze ideeën geconfronteerd, via school, leeftijdsgenoten, leraren, games of media. De sprekers roepen ouders op om meer aandacht te besteden aan wat hun kind online doet en hen aan te moedigen meer activiteiten buiten het scherm te ondernemen. Ze adviseren ouders om zelf het gesprek aan te gaan voordat buitenstaanders dat doen. Een spreker geeft aan dat ze het zou afraden om een kind te bevestigen in een gewenste naam, voornaamwoorden of identiteit.
Boodschap aan jongeren
Tot slot spreekt een van de vrouwen rechtstreeks tot jongeren die worstelen met genderdysforie. Ze zegt te weten hoe het voelt om pijn rond je lichaam te ervaren, maar benadrukt dat het probleem volgens haar niet het lichaam is. Ze moedigt jongeren aan zichzelf tijd te geven en de dingen te leren omarmen die hen uniek maken. Wat nu onzekerheden zijn, kunnen op een dag hun sterke kanten worden.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.