Genspect webinar: Sasha Ayad over genderdysforie bij adolescenten
Therapeut Sasha Ayad geeft een Genspect-webinar over haar klinische ervaringen met adolescenten met genderdysforie en de psychologische complexiteit achter genderidentiteitsverwarring. Ze bespreekt veelvoorkomende patronen bij jongeren die zich als transgender identificeren, waaronder comorbide psychische aandoeningen en sociale beïnvloeding. Ayad pleit voor een zorgvuldige en open therapeutische benadering die verder gaat dan het louter affirmeren van de gepresenteerde identiteit.
Over Sasha Ayad en Genspect
In dit Genspect-webinar gaat therapeut Sasha Ayad in gesprek met Stella O'Malley over haar klinische ervaringen met adolescenten met genderdysforie. Ayad werkt sinds 2016 met jongeren die zich als transgender identificeren, en put in dit gesprek uit dat werk. Het webinar valt samen met de lancering van Genspect, een organisatie die ouders van kinderen met genderkwesties wil verenigen en hun stem in media en politiek wil versterken. Het gesprek richt zich vooral op de psychologische complexiteit achter genderverwarring bij jongeren en op de vraag hoe ouders hiermee kunnen omgaan.
Het koorddansen van ouders
Ayad en O'Malley gebruiken het beeld van de hoge koord om de positie van ouders te beschrijven. Het is volgens hen ontwikkelingsgewijs normaal dat jongeren tussen pubertijd en jongvolwassenheid allerlei identiteiten verkennen. Wat de situatie nu anders maakt, is dat de bredere cultuur die identiteit zeer letterlijk neemt en direct bevestigt, waardoor de gebruikelijke voorzichtigheid van een ouder hen tegenover een zee van bevestiging plaatst. Omdat deze beweging kan leiden tot ingrijpende, onomkeerbare medische beslissingen, voelen ouders dat de inzet te hoog is om het simpelweg een fase te noemen. O'Malley verwijst naar het door Lisa Littman benoemde patroon waarbij de identiteit snel opkomt en lang blijft hangen, wat veel ouders in een staat van uitputting en isolement brengt.
Ouderlijke betrokkenheid en de zoektocht naar evenwicht
Ayad beschrijft drie soorten reacties bij gezinnen die haar benaderen: gezinnen die er als een SWAT-team op afgaan en alles afsluiten en controleren, gezinnen die het onderwerp uit angst om het verkeerde te zeggen helemaal mijden, en gezinnen die heen en weer pendelen tussen meegaan en terugkrabbelen. Ze pleit voor een middenweg waarin betrokkenheid niet betekent dat een kind nooit alleen wordt gelaten, maar dat er ruimte blijft voor privacy en autonomie. Volgens haar gaat het om de kwaliteit en diepte van warme, nieuwsgierige gesprekken, niet om constante controle. O'Malley voegt toe dat ouders ook moeten leren wanneer het beter is om niets te doen, en dat zij hun eigen welzijn en hun relatie moeten beschermen, omdat het onderwerp huwelijken kan ontwrichten. Zij merkt op dat in de oudergroepen van de GDSN een zeer groot deel van de deelnemers moeders waren.
Een veranderend klimaat en de positie van Genspect
Beiden constateren een verschuiving: waar rond 2016 en 2017 vrijwel niemand buiten de betrokken gezinnen het onderwerp kende, is er nu groeiende aandacht. Ayad vergelijkt het patroon met eerdere medische ontwikkelingen en wijst op het werk van IATD, de vereniging voor therapeuten van desisters en detransitioners, waar jongvolwassenen zich melden die als tiener een transitie begonnen. O'Malley schetst de doelen van Genspect: informatie toegankelijk maken via teksten, grafieken en animaties, ouderverhalen naar de media brengen, en pleiten voor een trager, biopsychosociaal model dat aandacht heeft voor comorbiditeiten als autisme, ADHD en trauma, en voor de rol van seksualiteit. Genspect presenteert zich als niet-partijgebonden, met leden uit het hele politieke en religieuze spectrum, en richt zich op het welzijn en de bescherming van kinderen en jongeren.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.