"Trans: When Ideology Meets Reality" — gesprek met Helen Joyce en Richard Dawkins

Over Helen Joyce en Richard Dawkins

In dit gesprek spreekt evolutiebioloog Richard Dawkins met Helen Joyce, auteur van het boek "Trans: When Ideology Meets Reality". Joyce vertelt over haar achtergrond: ze studeerde wiskunde, promoveerde en deed postdoctoraal onderzoek, en werkte daarna zeventien jaar als journalist en redacteur bij The Economist, onder meer als onderwijscorrespondent en als correspondent in Brazilië. In 2017 kreeg ze de vraag voorgelegd waarom kinderen thuiskwamen met de mededeling dat klasgenoten "trans" waren. Toen ze het onderwerp ging onderzoeken, stuitte ze op wat ze als een merkwaardig fenomeen beschrijft. Dat leidde tot haar boek, dat in 2021 verscheen. Inmiddels werkt ze voor de organisatie Sex Matters.

Sekse als biologische werkelijkheid

Dawkins benadrukt dat veel eigenschappen een vloeiend continuüm vormen, zoals lengte, leeftijd of gewicht, maar dat sekse volgens hem binair is en valt vast te stellen op basis van gameetgrootte en chromosomen. Joyce stelt dat een man uitsluitend in taalkundige zin een vrouw kan "worden": de meeste transgenders ondergaan volgens haar geen operaties of medicatie, en operaties veranderen de sekse niet. Ze beschrijft de beweging als sterk taalkundig van aard, en verbindt dit met een bredere intellectuele tendens om categorieën en classificaties als opgelegd of onderdrukkend te zien. Ze verwijst daarbij naar het werk van Judith Butler, die sekse als sociaal geconstrueerd beschouwt.

Kinderen, stereotypen en de rol van scholen

Joyce en Dawkins bespreken hoe genderstereotypen kinderen kunnen beïnvloeden. Een kind dat niet in het verwachte hokje past, wordt volgens Joyce nu soms verteld dat het eigenlijk het andere geslacht is. Ze wijst op lesmateriaal van externe aanbieders dat scholen wordt verkocht, waarin bijvoorbeeld wordt gesuggereerd dat de sekse bij de geboorte slechts een "gok" van de arts is. Ook benoemt ze het thema van suïcide, dat volgens haar als emotionele druk richting ouders wordt ingezet, terwijl zij stelt dat het bewijs daarvoor ontbreekt. Ze bespreekt verder dat veel kinderen die zich bij genderklinieken melden volgens cijfers van de Tavistock-kliniek op hetzelfde geslacht vallen, en uit haar zorg dat gendernonconformiteit zo medisch wordt geduid.

Vrouwensport, ruimtes en het publieke debat

Een groot deel van het gesprek gaat over vrouwensport en gescheiden ruimtes zoals toiletten en kleedkamers. Joyce betoogt dat sportcategorieën bedoeld zijn om vrouwelijkheid te beschermen en dat oprechtheid of ondergane operaties daar niets aan veranderen. Ze noemt voorbeelden als zwemmer Lia Thomas en gewichthefster Laurel Hubbard, en verwijst naar Riley Gaines, die zich hierover uitsprak. Daarnaast schetst ze de historische functie van vrouwentoiletten en de gevolgen voor onder meer vrouwen die seksueel geweld hebben meegemaakt. Joyce bespreekt verder de spanning tussen de "T" en de rest van LGBT, het verwijt dat critici rechts of "bigot" zouden zijn, en de zaak van Maya Forstater, die haar baan verloor en wier zaak bij het Employment Appeal Tribunal werd gewonnen. Ze sluit af met haar werk bij Sex Matters.

Bronnen

• YouTube — Trans: When Ideology Meets Reality — gesprek met Helen Joyce en Richard Dawkins