Julie Bindel — genderideologie stelt mannen in staat kwaad te doen (Andrew Gold)

Over Julie Bindel

In dit gesprek bij Andrew Gold (Heretics) spreekt de Britse radicaal-feministe en journaliste Julie Bindel over genderideologie en vrouwenrechten. Ze vertelt dat ze al sinds de jaren zeventig actief is geworden in het feminisme, mede door de zaak van de Yorkshire Ripper in West Yorkshire en de misogynie die ze toen dagelijks ervoer. Haar eerste publieke conflict over dit onderwerp dateert volgens haar van 2004, toen ze in The Guardian schreef over een rechtszaak tegen de Canadese feministische organisatie Vancouver Rape Relief, die een trans-geïdentificeerde man (Kimberly Nixon) weigerde als vrijwilliger om slachtoffers van verkrachting te begeleiden. Die zaak leidde naar haar zeggen tot twintig jaar procesvoering.

Genderideologie en mannelijk geweld

Bindel stelt dat genderideologie mannen een instrument geeft om vrouwen te schaden, omdat ze trans-vrouwen als mannen beschouwt die zich als vrouw identificeren. Volgens haar plegen zij geweld tegen vrouwen in hetzelfde patroon en tempo als andere mannen, terwijl de ideologie publiek, wetgevers, justitie en sommige vrouwen ervan zou overtuigen dat deze mannen geen risico vormen. Ze betoogt dat niemand werkelijk gelooft dat trans-vrouwen vrouwen zijn, en verwijst naar een peiling op haar eigen YouTube-kanaal waarin volgens haar tien procent dat letterlijk antwoordde. Als feministe zegt ze geen biologisch essentialist te zijn, maar wel realistischer te zijn geworden over biologische verschillen, met sport als voorbeeld.

Gevangenissen en jonge lesbiennes

Ze beschrijft de Britse situatie waarin trans-vrouwen in vrouwenafdelingen verblijven en deelt een interview met een vrouwelijke gedetineerde die naar eigen zeggen door zo'n medegevangene seksueel werd belaagd, en die te horen kreeg dat ze beschuldigd zou worden van transfobie als ze bleef klagen. Bindel campagneert al jaren voor het volledig weren van mannen uit vrouwengevangenissen, inclusief mannelijke bewaarders. Daarnaast maakt ze zich zorgen over jonge lesbiennes: ze vertelt dat ze als tiener zelf wilde dat ze een jongen was en stelt dat ze met middenklasse-ouders en moderne genderklinieken zelf richting transitie zou zijn gestuurd. Ze noemt het affirmeren van gender bij same-sex aangetrokken kinderen een vorm van conversietherapie.

Conversietherapie, medische zorg en de Do No Harm-conferentie

Bindel beschrijft hoe ze in 2013 undercover ging bij een religieuze 'conversietherapeut' in Colorado voor een boek over lesbisch en homoseksueel leven; ze concludeerde dat het er niet om ging haar hetero te maken, maar om haar te laten ophouden lesbienne te zijn. Ze trekt een parallel met het affirmeren van trans-identiteit bij jongeren. Over sekse en sexualiteit zegt ze niet in een 'gay gen' te geloven en licht ze toe wat ze eerder bedoelde met 'keuze'. Tot slot vertelt ze over de eerste Do No Harm-conferentie, georganiseerd door clinici, waar volgens haar werd besproken dat de medische trans-route voor kinderen een experiment is; ze beschrijft hoe demonstranten buiten probeerden het gebouw binnen te dringen. Als 'heretics' die ze bewondert noemt ze Robert (Bob) Jensen en JK Rowling.

Bronnen

• YouTube — Julie Bindel in gesprek met Andrew Gold (Heretics)