Kathleen Stock over genderkritisch feminisme en academische heksenjacht (NAS)
Kathleen Stock spreekt bij de National Association of Scholars over genderkritisch feminisme en de campagne die haar als professor van de universiteit van
Over Kathleen Stock
Kathleen Stock is een Britse filosoof en schrijver. Tot 2021 was zij hoogleraar filosofie aan de University of Sussex, waar haar werk onder meer ging over esthetiek, fictie, verbeelding en, recenter, over sekse, seksuele aantrekking en gender. In dit gesprek met de National Association of Scholars, opgenomen rond een publiek debat aan Cornell University over transgenderpolitiek en academische heksenjachten, blikt zij terug op haar vertrek bij Sussex en op het bredere genderdebat. Stock omschrijft zichzelf als genderkritisch feminist. Zij is auteur van het boek Material Girls: Why Reality Matters for Feminism (2021) en richtte samen met Julie Bindel het Lesbian Project op.
De academische heksenjacht
Stock vertelt hoe zij na haar publieke standpunten over sekse en gender werd weggepest van haar vaste hoogleraarspositie. Studenten plakten campus vol met posters die haar als transfobe bestempelden en eisten haar ontslag; haar optredens werden verstoord, onder meer bij de Oxford Union. Volgens haar werd deze campagne deels aangewakkerd door collega-academici die haar afschilderden als een gevaar voor studenten. Het management van Sussex liet haar naar eigen zeggen vooral met rust, maar was gegeneerd door haar publieke optreden. Stock plaatst dit in een bredere context: organisaties als Stonewall verschoven hun agenda richting transactivisme en stuurden via diversiteitsprogramma's het beleid van vrijwel elke Britse universiteit. Tegelijk werden vrouwenstudies vaak genderstudies, beïnvloed door queertheorie en Judith Butler, waardoor het volgens haar carrièretechnisch lonend werd om deze ideeën te omarmen.
Genderkritisch feminisme en biologie
Genderkritisch betekent voor Stock dat sommige sociale stereotypen en normen voor vrouwen en mannen kritisch beschouwd mogen worden; zij ziet niet alle gendernormen als onderdrukkend. Het label kwam in de plaats van de term "TERF", die zij als een scheldwoord beschouwt en die niet op haar van toepassing is. Zij verzet zich tegen het idee dat biologische sekse louter een sociale constructie is, een standpunt dat volgens haar bij een deel van het tweede-golf feminisme ontstond om biologisch determinisme te ontkrachten. Dat noemt zij een slechte ruil, omdat het de materiële verklaring voor de onderdrukking van vrouwen weggooit. Het idee dat iemand een meisje in een jongenslichaam kan zijn, noemt zij letterlijk onsamenhangend; ze begrijpt zulke uitspraken eerder als een vorm van fictie of wensvervulling.
Medische zorg, sport en single-sex ruimtes
Stock wijst op de sterke toename van trans-identificatie onder vooral meisjes, van wie volgens haar relatief velen op vrouwen vallen. Ze waarschuwt voor onomkeerbare gevolgen van puberteitsremmers, cross-sekse hormonen en operaties bij jongeren die later van gevoel veranderen. Ze verwijst naar Hillary Cass, voormalig voorzitter van het Britse Royal College of Paediatrics, die in een review nauwelijks goed bewijs vond voor puberteitsremmers en sprak van "gender exceptionalism". Ook noemt ze problemen rond mannelijke verkrachters in vrouwengevangenissen en het verlies van eerlijke vrouwensport. Wat single-sex ruimtes betreft pleit Stock voor aparte voorzieningen in plaats van het opheffen van die scheiding. Ze ziet het VK door de bestaande wetgeving in een betere positie en is hoopvol dat het publiek de gevolgen steeds beter doorziet.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.