Kathleen Stock en Richard Dawkins stellen vragen bij moderne genderidentiteit
Filosoof Kathleen Stock en bioloog Richard Dawkins bespreken samen hun vraagtekens bij de moderne genderidentiteitstheorie.
Over Kathleen Stock en Richard Dawkins
In dit gesprek interviewt evolutiebioloog Richard Dawkins de filosoof Kathleen Stock, die zij ontmoetten op de Dissident Dialogues-conferentie in New York. Stock schreef vanaf 2018 in het openbaar over wat zij als problemen ziet rond transactivisme binnen instituties; haar boek verscheen in 2021. Ze vertelt over de jarenlange protesten, open brieven en pesterijen die haar vertrek bij de Universiteit van Sussex inluidden, met onder meer posters op de campus die haar afschilderden als transfoob. Volgens Stock hadden de meeste tegenstanders haar boek niet gelezen en gingen ze niet in op de inhoud. Ze beschrijft hoe sommige studenten en collega's hypothetische argumenten weigeren te overwegen uit een gevoel van morele besmetting, een houding die zij rijmt met metaforen van zuiverheid.
Wat is biologische sekse?
Stock schetst drie mogelijke filosofische omschrijvingen van biologische sekse. De eerste, die zij het sterkst vindt, gaat uit van gameten: het vrouwelijke geslacht bevindt zich op een ontwikkelingstraject naar de productie van grote gameten, het mannelijke naar kleine, beweeglijkere gameten. Ze benadrukt dat "op weg naar" niet betekent dat er niets mis kan gaan, waardoor onvruchtbare of geopereerde mensen niet buiten de categorie vallen. De tweede omschrijving kijkt naar chromosomen, in het bijzonder de aan- of afwezigheid van het Y-chromosoom. De derde, die zij het lastigst te verdedigen noemt, weegt clusters van eigenschappen en laat menselijke interpretatie toe, mede voor moeilijke randgevallen zoals androgeenongevoeligheidssyndroom. Dawkins vult aan met een evolutionair verhaal over hoe ongelijke gameetgroottes (anisogamie) konden ontstaan vanuit een instabiele situatie van gelijke gameten.
Gender, genderidentiteit en kinderen
Stock onderscheidt vier betekenissen van "gender": als beleefd synoniem voor sekse, als de tweede-golf-feministische notie van cultureel geconstrueerde masculiniteit en femininiteit, als een academische herdefinitie waarin man- en vrouw-zijn sociaal worden bepaald, en ten slotte als genderidentiteit: een innerlijk gevoel over of je je thuis voelt in je sekselichaam. Die laatste opvatting noemt zij dualistisch. Ze maakt zich zorgen over medische trajecten bij kinderen en jongeren, verwijst naar berichten over mastectomieën bij minderjarigen in de VS en naar puberteitsremmers. Ze plaatst dit in de context van sociale besmetting, smartphones en eerdere trends zoals zelfbeschadiging en anorexia, en verwijst naar werk van Jonathan Haidt en het boek van Abigail Shrier.
Suïcide-argument, vrouwenrechten en sport
Stock is sceptisch over het veelgebruikte suïcide-argument ("liever een levende dochter dan een dode zoon") en wijst op zwakke onderbouwing in rondvraag-onderzoek onder online geïdentificeerde kinderen. Ze noemt de Cass Review als keerpunt in het Verenigd Koninkrijk, dat de bewijsbasis voor puberteitsremmers ondergraaft. Ook bespreekt ze zelfidentificatie en de gevolgen voor vrouwenruimtes, het fetisjisme dat zij autogynefilie noemt, en de eerlijkheids- en veiligheidskwesties in de sport door het prestatieverschil tussen mannen en vrouwen. Dawkins haalt zijn eigen controverse aan over een vergelijking tussen identificatie met ras en met sekse, en het werk van Rebecca Tuvel over Rachel Dolezal.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.