Keira Bell bij Dan Wootton over detransitie en genderdysforie
Keira Bell bespreekt bij Dan Wootton haar ervaringen met detransitie en genderdysforie. Na de historische rechtszaak Bell v Tavistock deelt ze hoe haar
Over Keira Bell
In dit interview met Dan Wootton vertelt Keira Bell over haar transitie en latere detransitie. Vanaf haar veertiende ervoer ze volgens het gesprek extreme onvrede met haar lichaam en identiteit en raakte ze ernstig depressief. Nadat ze online Amerikaanse trans-activisten ontdekte, kwam ze tot de overtuiging dat ze medisch moest transitioneren. Via haar huisarts werd ze doorverwezen naar de Gender Identity Development Service van de Tavistock and Portman-kliniek in Londen. Daar werd ze, naar haar zeggen, na slechts vier oppervlakkige gesprekken van een uur op een transitiepad gezet: puberteitsremmers op haar zestiende, testosteron op haar zeventiende en een dubbele borstamputatie op haar twintigste. Vijf jaar na de start stopte ze met testosteron en begon ze te detransitioneren.
Onomkeerbare gevolgen
Bell beschrijft in het gesprek dat haar behandeling onomkeerbare littekens heeft achtergelaten en haar leven op een ander, naar haar gevoel negatiever spoor heeft gezet. Ze zegt dingen die ze had willen meemaken niet meer te kunnen inhalen, en dat ook de manier waarop ze wordt gezien en persoonlijke zaken zijn geraakt. Ze wijst erop dat ze als jong persoon instemde met een behandeling die haar vruchtbaarheid kon aantasten, terwijl naar haar oordeel de gevolgen daarvan niet voldoende waren onderzocht. Op de vraag of ze nog boos is, antwoordt ze bevestigend, maar ze geeft aan te proberen het een plek te geven en met haar leven verder te gaan.
Genderdysforie als symptoom
Een centraal punt in het interview is Bells overtuiging dat genderdysforie volgens haar een symptoom is van dieper liggende problemen. Ze stelt dat niemand in het verkeerde lichaam wordt geboren en vindt het achteraf schokkend dat de betrokken volwassenen dat in haar situatie niet opmerkten. Wootton en Bell bespreken dat onder meer lesbische, biseksuele en heteroseksuele jongeren, en evengoed jongens, in een medisch traject terecht kunnen komen, en dat het volgens haar niet alleen over seksualiteit gaat maar ook over er niet bij horen en niet voldoen aan wat de samenleving verwacht. Bell zegt dat er in haar geval te weinig is gekeken naar haar psychische klachten en moeilijke gezinssituatie voordat ze op het medische pad werd gezet.
Rechtszaak en publieke reacties
Bell spande een juridische procedure aan tegen de Tavistock and Portman NHS Trust om te voorkomen dat andere kinderen hetzelfde zouden doormaken. Volgens het interview oordeelde het High Court eerst in haar voordeel, waarna NHS England aankondigde dat kinderen onder de zestien niet zonder rechterlijke toestemming puberteitsremmers zouden krijgen. Die uitspraak werd later teruggedraaid en een beroep werd haar geweigerd. In het gesprek wordt ze terughoudend over een advies aan ouders of beleidsmakers, omdat ze zegt alleen vanuit eigen ervaring te kunnen spreken; wel meent ze dat dit pad voor de meeste kinderen niet zou moeten worden toegestaan. Ze spreekt haar respect uit voor de steun van J.K. Rowling, die haar zaak publiek aandacht gaf.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.