Leor Sapir — de genderidentiteitskloof in Amerika
Leor Sapir bespreekt in dit interview hoe genderidentiteitsbeleid in de VS een diepgaande politieke en maatschappelijke kloof heeft veroorzaakt.
Over Leor Sapir
Leor Sapir is verbonden aan het Manhattan Institute en analyseert in dit Engelstalige interview, opgenomen voor Manhattan Insights met host Reihan Salam, hoe genderidentiteitsbeleid in de Verenigde Staten in korte tijd van de marge naar het centrum van het publieke debat verschoof. Hij beschrijft dit als een "perfect storm" en wijst op vier achterliggende oorzaken: een individualistische cultuur die na de jaren zestig een therapeutische wending nam, de opkomst van wat hij de "civil rights state" noemt, de ideologische verandering van universiteiten, en de komst van smartphones en sociale media. Volgens Sapir bracht die laatste factor jongeren in aanraking met nieuwe, ongeteste ideeën en hangt deze samen met een verslechtering van hun mentale gezondheid.
Taal en marketing rond "gender affirming care"
Sapir stelt dat de term "gender affirming care" volgens hem een onjuiste beschrijving is van wat er gebeurt. Het gaat naar zijn oordeel niet om gender maar om sekse: de ingrepen wijzigen primaire en secundaire geslachtskenmerken. Er wordt volgens hem niets bevestigd maar juist iets veranderd, en of de ingrepen "care" zijn of goedbedoelde medische schade is volgens hem precies de kern van het debat. Hij noemt de term sterke marketing en wijst erop dat organisaties als de American Academy of Pediatrics, de Endocrine Society en WPATH naar zijn mening een wetenschappelijk laagje leggen over ideeën die hij als ideologisch beschouwt.
De "civil rights state" en Title IX
Een centraal thema is wat Sapir de "civil rights state" noemt: een netwerk van rechtbanken en agentschappen dat burgerrechtenwetten interpreteert en handhaaft, vaak onzichtbaar voor het grote publiek. Hij beschrijft hoe Title IX uit 1972, oorspronkelijk gericht op seksediscriminatie in het onderwijs, via interpretaties over pesten en intimidatie tijdens de regering-Obama werd uitgebreid naar genderidentiteit. Volgens hem verwezen het Office for Civil Rights en de rechtbanken telkens naar elkaar, waardoor het beleid stapsgewijs uitbreidde zonder nieuwe wetgeving. Sapir wijst ook op "issue networks" van juristen die wisselen tussen belangenorganisaties zoals de ACLU en overheidsfuncties, en op het gebruik van analogieën met de strijd tegen rassendiscriminatie.
Decentraal zorgstelsel en exploratieve therapie
Sapir vergelijkt de Verenigde Staten met Europese landen. In Zweden, Finland en het Verenigd Koninkrijk leidden systematische literatuuroverzichten door instanties als COHERE, SBU en NICE volgens hem tot terughoudendheid, omdat zij de bewijsbasis zwak achtten. Het Amerikaanse stelsel mist volgens hem die centrale prikkels, waardoor beroepsverenigingen en individuele artsen bepalend zijn. Hij beschrijft een nieuwe groep tieners, vaak meisjes met bijkomende psychische problemen, en noemt het belang van exploratieve therapie voor differentiaaldiagnose. Tegelijk wijst hij erop dat een aantal staten zulke therapie als conversietherapie classificeert. Tot slot bepleit hij dat beleidsmakers de kwestie zien als een medische vraag met implicaties voor burgerrechten, niet andersom.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.