Klokkenluider Tavistock: inside het genderhuis van de horror — Marcus Evans
Klokkenluider Tavistock: inside het genderhuis van de horror — Marcus Evans
Over Marcus Evans
Marcus Evans is psychotherapeut en werkte sinds 1980 in de psychiatrie. Hij was lid van het bestuur van de Tavistock-trust, de Britse NHS-opleidingsinstelling voor psychotherapie, waar ook de Gender Identity Development Service (GIDS) voor jongeren onder de 18 was ondergebracht. In dit interview vertelt hij hoe hij en zijn vrouw, die in de genderdienst werkte, klokkenluider werden. Hun zorgen leidden uiteindelijk tot een eigen boek over een psychologische benadering van genderdysforie.
Genegeerde zorgen binnen Tavistock
Volgens Evans merkte zijn vrouw rond 2005 dat kinderen na een klein aantal consulten naar UCL werden gestuurd voor medicatie, terwijl het vaak ging om complexe presentaties: jongeren met comorbide problemen zoals eetstoornissen, autisme of ADHD. Zij vond dat ze te snel op een medisch pad werden gezet, voordat grondig psychologisch werk was gedaan. Toen ze haar zorgen aankaartte, voelde ze zich niet welkom; medisch directeur Dave Taylor onderschreef haar zorgen in een rapport, maar dat rapport verdween volgens Evans. Zijn vrouw nam ontslag. Jaren later kaartte collega David Bell soortgelijke zorgen aan; ook die bevindingen werden slecht ontvangen. Evans probeerde de kwestie zes maanden lang via het bestuur bespreekbaar te maken, maar voelde dat alles werd toegedekt. Na ondertekening van een geheimhoudingsverklaring nam hij ontslag om vrij te kunnen spreken.
Puberteitsremmers, identiteit en controle
Evans beschrijft puberteitsremmers als een experimentele, off-label behandeling. Het idee dat puberteit neutraal kan worden "stilgezet" klopt volgens hem niet: er zijn zorgen over bot- en hersenontwikkeling, en het kind wordt uit zijn leeftijdsgroep gehaald. Cross-sekse hormonen grijpen verder in op de lichamelijke ontwikkeling, met gevolgen tot onvruchtbaarheid. Hij ziet bij de jongeren in zijn praktijk vaak een poging om de turbulentie van de adolescentie en de eigen identiteit te beheersen. Hij benoemt de verschuiving van de oude aanpak van "watchful waiting", verbonden aan onderzoeker Ken Zucker, naar het affirmatiemodel, en de sterke toename sinds 2000 van vooral meisjes die rond de puberteit jongen willen worden, een heel ander cohort dan de kleine groep volwassen mannen van vroeger.
De zaak Keira Bell en de Cass Review
Evans bespreekt de zaak die Keira Bell en "mother A" via een judicial review aanspanden. Drie rechters concludeerden dat er geen bewijs was dat medicalisering van kinderen rechtvaardigde. Hij wijst erop dat veel hierop steunt op het Nederlandse protocol, een oude studie op een kleine groep jongens, en dat er volgens hem geen follow-up was. De overheid vroeg kinderarts Hillary Cass om onderzoek; haar review wees op te weinig bewijs en bracht de eis dat medicatie alleen binnen onderzoek mag. De Tavistock-dienst werd gedecommissioneerd en zou over drie locaties worden verspreid. Evans benadrukt het belang van grondige beoordeling en psychologisch werk; hij is niet tegen transitie bij volwassenen, maar pleit voor zorgvuldigheid bij kinderen.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.