Maya Forstater — Sex Matters: campagne over geweld op vrouwen en genderideologie
Maya Forstater spreekt als vertegenwoordiger van Sex Matters op een internationale feministenconferentie over de link tussen genderideologie en de veiligheid van vrouwen. Ze betoogt dat het vervangen van biologisch geslacht door zelfidentificatie directe gevolgen heeft voor de bescherming van vrouwen tegen geweld. Een heldere feministische analyse van de spanning tussen vrouwenveiligheid en transgenderbeleid.
Over Maya Forstater en Sex Matters
Maya Forstater kwam in het genderdebat terecht als eiser in een Britse arbeidsrechtszaak over geloofsdiscriminatie, nadat ze haar opdracht verloor naar aanleiding van tweets en teksten over sekse en gender. Ze verloor die zaak aanvankelijk, maar won in beroep. In 2020 richtte ze Sex Matters mee op, een organisatie die zich inzet voor duidelijkheid over sekse in wet en beleid in het Verenigd Koninkrijk. Forstater presenteert Sex Matters nadrukkelijk als een mensenrechtenorganisatie en niet als een vrouwen- of feministische organisatie, hoewel het merendeel van het team en bestuur uit vrouwen bestaat. Haar redenering: het mensenrechtenkader is juist gebruikt om genderideologie in instituties binnen te brengen, en datzelfde kader moet worden ingezet om dat terug te draaien. In deze bijdrage op een internationale feministenconferentie bespreekt ze de campagnes van Sex Matters en de link tussen genderideologie en geweld tegen vrouwen.
Drie campagnes: Equality Act, werk en scholen
Forstater beschrijft drie grote werkterreinen. Ten eerste wil Sex Matters de Britse Equality Act verduidelijkt zien, zodat een Gender Recognition Certificate iemands sekse niet verandert voor sekse-discriminatiebescherming en single-sex-voorzieningen. Een petitie hierover kreeg volgens haar 110.000 handtekeningen en leidde tot een debat in Westminster Hall. Ten tweede verzamelt de organisatie verhalen van mensen die op hun werk gendercritisch zijn, en helpt zij hen hun rechten te begrijpen. Ten derde dringt Sex Matters aan op heldere richtlijnen voor scholen. Forstater stelt dat er lang geen leidraad was voor wat scholen moeten doen als een kind sociaal wil transitioneren, en dat scholen ten onrechte te horen kregen dat de Equality Act hen daartoe verplicht. Volgens haar betekent het beschermde kenmerk gender reassignment niet dat een school een kind anders moet behandelen of dat het kind van sekse is veranderd.
Geweld en intimidatie tegen vrouwen
Het hoofdthema van haar bijdrage is een campagne tegen wat Sex Matters een campagne van haat en intimidatie tegen vrouwen noemt. Forstater vertelt over een trans-geïdentificeerde man, Sarah Jane Baker, die volgens haar tijdens London Trans Pride op Trafalgar Square de menigte opriep om gendercritische vrouwen in het gezicht te slaan, waarop de politie niet ingreep. Hij werd later wel aangehouden en aangeklaagd nadat de Home Secretary tussenbeide kwam, maar op 1 september vrijgesproken omdat hij stelde dat het een grap was. Diezelfde dag lanceerde Sex Matters een film over geweld tegen vrouwen, samen met een brief aan premier Rishi Sunak waarin om een onderzoek naar de impact van extreem transactivisme op vrouwenrechten werd gevraagd. Forstater legt een verband met haar eigen zaak: een rechter oordeelde aanvankelijk dat haar opvattingen niet "worthy of respect in a democratic society" waren. Volgens haar maakt het wegzetten van een groep als tweederangsburger geweld tegen die groep mogelijk.
Politiek, politie en scholen als sleutel
Met het oog op de naderende verkiezingen lanceert Sex Matters daarnaast een campagne waarin politici wordt gevraagd zich uit te spreken vóór single-sex-voorzieningen, van vrouwenopvang tot sport. Forstater vindt dat het niet genoeg is dat een politicus zegt te weten wat een vrouw is; ze moeten vrouwenrechten ook praktisch verdedigen via een wijziging van de Equality Act. Ze bespreekt ook signalen van gepolitiseerde politie, waaronder een klokkenluider bij de Metropolitan Police, en een onderzoek dat de Home Secretary liet starten. Tot slot benadrukt ze dat scholen volgens haar cruciaal zijn: als de volgende generatie kinderen genderideologie meekrijgt en accepteert, valt de strijd elders niet te winnen. Op een vraag over advies aan de Verenigde Staten zegt ze geen specifieke kennis van het Amerikaanse rechtssysteem te hebben, maar adviseert ze daar te zoeken naar regels waarin staat dat sekse ertoe doet.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.