Medische wanpraktijk en informed consent onthult door de WPATH-bestanden — Mia Hughes (ep. 107)
In aflevering 107 bespreekt journalist Mia Hughes hoe de uitgelekte WPATH-bestanden ernstige medische wanpraktijken en problemen met informed consent
Over Mia Hughes
Mia Hughes is een in Ottawa gevestigde Britse journaliste en onderzoekster voor de non-profit Environmental Progress van Michael Shellenberger. Ze is de auteur van het rapport The WPATH Files, dat is gebaseerd op uitgelekte interne communicatie van WPATH. In deze aflevering (nr. 107) van de podcast bespreekt ze met de presentator, een therapeut, hoe die bestanden volgens haar wijzen op medische wanpraktijken en gebrekkige informed consent bij kinderen, adolescenten en kwetsbare volwassenen binnen wat 'gender affirming care' wordt genoemd.
Wat is WPATH?
WPATH staat voor de World Professional Association for Transgender Health. De groep ontstond in 1978 als de Harry Benjamin International Gender Dysphoria Association en kreeg in 2007 zijn huidige naam. Volgens Hughes verschoof de organisatie vanaf eind jaren negentig van een obscuur medisch vakgebied naar een politiek-ideologische koers. Ze noemt het vertrek van Dr. Steven Levine in 2002, die volgens haar de groep verliet omdat die geen wetenschap meer nastreefde. Ze stelt dat WPATH zich naar buiten presenteert als wetenschappelijke en medische autoriteit, maar van binnen vooral activisme bedrijft. Inmiddels hebben volgens haar diverse landen de richtlijnen verworpen, al blijft de invloed in Noord-Amerika groot.
Standards of Care, wetenschap en medische ethiek
Hughes beschrijft de Standards of Care 7 (2012) en 8 (2022) als documenten die volgens haar vooral bestaan om verzekeringsdekking te verkrijgen: als de patiënt iets wil, wordt het 'medisch noodzakelijk' genoemd, en het woord 'experimenteel' wordt vermeden. Ze stelt dat de honderden citaties bij nader inzien zwak onderbouwd zijn, zonder controlegroepen of follow-up. Volgens haar heeft WPATH de hippocratische eed en het principe 'first do no harm' losgelaten ten gunste van consumentgedreven lichaamsmodificatie. Ze citeert in het gesprek een passage uit haar rapport waarin autonomie niet langer als schild maar als 'zwaard' fungeert.
Informed consent, kwetsbare patiënten en detransitie
Een terugkerend thema is het verschil tussen wat WPATH-leden naar buiten zeggen en wat in de bestanden staat. Hughes noemt een Canadese kinderendocrinoloog die volgens haar erkent dat praten over vruchtbaarheidsbehoud met dertienjarigen 'als praten tegen een muur' is, en die spijt over verloren vruchtbaarheid bij oudere patiënten waarneemt. Ze bespreekt verder de zware dilatatieschema's na vaginoplastie, het affirmeren van meervoudige ('plural') identiteiten bij dissociatieve patiënten, mogelijke verwarring met borderlinepersoonlijkheidsstoornis, en haar opvatting dat genderdysforie deels een 'culture-bound syndrome' is. Ze vergelijkt deze episode met de eerdere golf van diagnoses rond meervoudige persoonlijkheidsstoornis. De presentator en Hughes betogen dat detransitioners volgens hen onterecht de schuld krijgen toegeschoven, terwijl de verantwoordelijkheid bij WPATH en de behandelaars zou liggen.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.