Gendergekte en trauma bij ouders — Dr. Miriam Grossman bij Jordan Peterson
Dr. Miriam Grossman is kinderpsychiater en een van de meest uitgesproken medische critici van de genderaffirmatieve aanpak.
Over Dr. Miriam Grossman
Dr. Miriam Grossman is arts, kinder- en jeugdpsychiater, auteur en spreker. In dit gesprek met Jordan Peterson vertelt ze hoe ze al vroeg, rond het verschijnen van haar boek "You're Teaching My Child What?" in 2009, bezorgd raakte. Ze deed destijds onderzoek naar wat jongeren leren in seksuele voorlichting en stuitte daarbij op wat zij een geloofssysteem of ideologie rond gender noemt: het idee dat gender losstaat van het lichaam, dat iemand een gender kan hebben dat botst met de fysieke werkelijkheid, en dat het gezond en wenselijk zou zijn dat te verkennen. Grossman waarschuwt dat dit jongeren destabiliseert, terwijl een stabiele identiteit juist belangrijk is. Ze kondigt in het gesprek een nieuw boek aan, "Lost in Trans Nation".
Identiteit, keuze en verwarring
Grossman en Peterson bespreken het idee dat meer keuze altijd meer vrijheid zou betekenen. Volgens hen leidt een overvloed aan keuzes juist tot angst, en wordt het probleem groter wanneer een van die "keuzes" is om de werkelijkheid te ontkennen. Peterson wijst erop dat het onderscheid man-vrouw tot de meest fundamentele waarnemingscategorieën hoort. Beiden bekritiseren het idee dat identiteit alleen bepaald wordt door wat iemand voelt; voor een clinicus is dat volgens hen geen bruikbaar uitgangspunt, omdat identiteit ook sociaal wordt gevormd en in samenhang met anderen functioneert. De toevoeging van de "Q" van "questioning" als identiteit roept bij hen de vraag op hoe twijfel een vaste identiteit kan zijn.
Ouders, trauma en rouw
Een groot deel van het gesprek gaat over ouders. Grossman vertelt over besloten, geanonimiseerde steungroepen waar ouders terechtkomen wier kind plotseling aankondigt het andere geslacht of geen geslacht te zijn. Volgens haar worden deze ouders door delen van de geestelijke gezondheidszorg gedemoniseerd zodra ze niet meteen bevestigen. Zij beschrijft hun situatie als reëel trauma en rouw, die bovendien niet erkend wordt. Ze noemt het fenomeen "rapid onset gender dysphoria" en spreekt over een sociale besmetting via sociale media. Grossman organiseerde online bijeenkomsten met ouders om hun ordeal te erkennen, en vertelt dat veel deelnemers hun camera uitzetten omdat ze huilden bij het horen van die erkenning. Ze waarschuwt dat ook ouders zelf suïcidaal kunnen raken.
John Money en het geval David Reimer
Grossman gaat uitgebreid in op John Money, die de term "gender identity" introduceerde en stelde dat man en vrouw vooral sociaal worden opgelegd in de eerste levensjaren. Ze beschrijft het geval van de tweeling Reimer: na een mislukte besnijdenis raakte Bruce zijn penis kwijt, waarna Money de ouders adviseerde hem als meisje (Brenda) op te voeden en dat geheim te houden. Money rapporteerde dit jarenlang als geslaagd, terwijl het kind zich nooit als meisje herkende. Pas decennia later kwam naar buiten dat het experiment mislukt was; Bruce ging als David verder. Grossman noemt ook misbruik tijdens de bezoeken en vertelt dat zowel David als zijn broer overleden. Zij betoogt dat Moneys theorie desondanks lange tijd in leerboeken en voorlichting verankerd bleef en dat de aanpak sindsdien radicaler is geworden. Grossman koppelt haar volharding aan haar achtergrond als kind van Holocaustoverlevenden en aan haar geloof.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.