Stephanie Winn — Genderdysforie bij kinderen: wat werkt echt?
Psychotherapeut Stephanie Winn legt uit hoe genderdysforie bij kinderen en jongeren het best behandeld kan worden.
Over Stephanie Winn
Stephanie Winn is een gediplomeerd psychotherapeut en presentator van de podcast You Must Be Some Kind of Therapist. In dit gesprek met de Opposing Points-podcast vertelt ze over haar achtergrond: een opleiding tot counselor, werk met jongvolwassenen met ernstige psychiatrische problematiek, en later werk met kinderen, gezinnen en volwassenen. Ze beschrijft zichzelf als afkomstig uit een progressieve hoek en werd aanvankelijk opgeleid in het affirmatiemodel. Na jaren van twijfel en eigen onderzoek kwam ze tot een kritische houding tegenover de manier waarop genderdysforie bij jongeren wordt behandeld.
Affirmatie versus exploratie
Winn legt uit dat de rol van een therapeut volgens haar veel breder is dan alleen bevestigen wat iemand zegt. Spiegeling en het opbouwen van vertrouwen horen erbij, maar mensen komen in therapie juist omdat ze er zelf niet uitkomen en een ander perspectief nodig hebben. Het affirmatiemodel reduceert het werk volgens haar tot louter instemmen. Ze pleit voor wat zij genderexploratieve therapie noemt: net als bij andere problemen onderzoeken wat er onder de klachten ligt. Bij genderzoekende jongeren ziet ze vaak samenhangende factoren als lichaamsbeeld, trauma, autisme, ADHD, pesten en geïnternaliseerde homofobie of vrouwenhaat. Ze noemt het kwalijk wanneer therapeuten of ouders met de keuze "een dode zoon of een levende dochter" onder druk worden gezet.
Geïnformeerde toestemming en wetgeving
Een belangrijk thema is geïnformeerde toestemming. Winn beschrijft dat toestemmingsdocumenten normaal de risico's, voordelen en alternatieven van een behandeling benoemen, en stelt dat bij affirmatieve zorg deze informatie vaak ontbreekt. Ze noemt het affirmatiemodel een betrekkelijk nieuwe benadering, terwijl genderdysforie vroeger zeldzaam was en de standaard "afwachten" luidde. Ze vertelt dat in haar staat Oregon zogenoemde conversietherapie voor minderjarigen verboden is, waardoor ze naar eigen zeggen geen tieners meer in behandeling neemt uit angst voor klachten. Ze verwijst naar de bredere herdefiniëring waarbij gendersidentiteit aan het begrip conversietherapie werd toegevoegd, en merkt op dat staten dit verschillend toepassen.
Kwetsbaarheid, sociale media en identiteit
Winn bespreekt welke factoren jongeren vatbaarder kunnen maken. Ze noemt autisme, omdat genderideologie volgens haar aansluit bij rigide, zwart-wit denken en bij het gevoel anders te zijn zonder te weten waarom. Ook impulsiviteit, dwangmatige trekken, eetstoornissen en gezinsconflicten komen aan bod. Ze ziet een rol voor sociale media en platforms als TikTok en Tumblr, waar jongeren verbinding en erkenning zoeken die echte persoonlijke relaties niet bieden. Daarnaast benadrukt ze het belang van hobby's, beweging, natuur en een steunnetwerk voor mentale gezondheid. Tot slot waarschuwt ze voor "identiteitsfixatie": te vroeg vastleggen wie je bent en daar onomkeerbare beslissingen op baseren, terwijl adolescentie juist een fase van experimenteren hoort te zijn. Door het hele gesprek pleit ze voor vriendelijkheid en het vermijden van haat aan beide kanten van het debat.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.