Kerr e.a.: 24% van adolescenten in 'gender-affirming care' rapporteert anorexie-symptomen (2024)

In Journal of Adolescent Health publiceerden Kerr en collega's in 2024 een Australische cohortstudie onder 660 adolescenten die gender-affirming care ontvingen. De bevinding: 23,9% rapporteerde symptomen van anorexia nervosa. Dat is bijna een op de vier — een uitzonderlijk hoge prevalentie die in het beleidsdebat zelden expliciet wordt benoemd.

De cijfers in context

In de algemene Australische adolescent-populatie ligt de prevalentie van anorexia nervosa rond de 0,5–1%. De Kerr-cijfers liggen dus 25 tot 50 keer hoger. Dat is geen statistische ruis — het is een fundamenteel patroon van overlap tussen gender-dysforie en eetstoornissen.

Wat dit zegt over de aard van de dysforie

Anorexia nervosa is een aandoening waarbij het eigen lichaam fundamenteel als verkeerd, vervormd of onaanvaardbaar wordt ervaren. Gender-dysforie wordt vaak omschreven als "verkeerde geslachtelijke kenmerken". Beide aandoeningen draaien om een diepe afkeer van het eigen lichaam. De vraag is niet of ze conceptueel verwant zijn — het is hoe vaak dezelfde adolescent beide ervaart, en welke diagnose dan klinisch leidend hoort te zijn.

De klinische implicatie

Bij een adolescent met anorexia én gender-dysforie:

• Standaard psychiatrische practice: eerst de eetstoornis stabiliseren, dan onderliggende dysforie behandelen.
• Affirmatief gender-model: direct doorverwijzen voor puberteitsremmers en hormonen, met als gevolg dat de eetstoornis ondergewaardeerd blijft.

Het verschil is niet academisch. Het bepaalt of de adolescent eerst herstelt van de eetstoornis (wat soms ook de gender-dysforie verlicht) of dat zij een ingrijpende medische ingreep krijgt terwijl de onderliggende eetstoornis blijft bestaan.

Aansluiting bij meer onderzoek

De Kerr-bevinding sluit aan op het werk van Diemer e.a. en de bredere documentatie van eetstoornis-overlap bij tienermeisjes. Voor het Nederlandse genderzorg-protocol betekent dit dat een screening op eetstoornissen routinematig hoort plaats te vinden bij elke adolescente intake — en dat een actieve eetstoornis een contra-indicatie hoort te zijn voor onomkeerbare medische beslissingen.

Voor ouders

Als je dochter zich plotseling als transgender presenteert, vraag of er gescreend is op eetstoornissen. Vraag of de behandelaar de Kerr-cijfers kent. Een goed verloop van een eetstoornis kan jaren duren — en in die jaren kan de gender-vraag verschuiven, verminderen of verdwijnen.

Bronnen:

• Kerr, A. et al. "Eating disorder symptoms in adolescents seeking gender-affirming care." Journal of Adolescent Health, 2024.
• Stats for Gender — overzicht. statsforgender.org