"Ik werd gezegd alle jongeren te bevestigen — ongeacht hun psychische achtergrond." — Tamara Pietzke, VS: therapeute die weigerde

Dit verhaal is gebaseerd op het artikel van Tamara Pietzke in The Free Press (februari 2024) en een interview in Reality's Last Stand. Pietzke spreekt openlijk onder haar eigen naam.

Tamara Pietzke werkte zes jaar als therapeute bij MultiCare Health System — een van de grootste ziekenhuissystemen in Washington State. Ze begeleidde jongeren met uiteenlopende problemen, waaronder genderdysforie.

Ze werd herhaaldelijk verteld wat haar werk was: alle jongeren die zich als transgender identificeerden, direct bevestigen. Geen vragen. Geen evaluatie van onderliggende problemen. Bevestigen.

Ze weigerde.

"Ik werd gezegd alle jongeren te bevestigen — ongeacht hun psychische achtergrond, ongeacht de trauma die ze hadden meegemaakt, ongeacht of ze suïcidaal waren."

— Tamara Pietzke, The Free Press, 2024

Wat ze zag

In haar zes jaar bij MultiCare zag Pietzke een groeiend aantal jongeren dat zich aanmeldde met genderdysforie. Ze beschreef de gevallen die haar het meest zorgen baarden:

• Meisjes met ernstig trauma — waaronder seksueel misbruik — die hun vrouwelijkheid afwezen. Ze identificeerden zichzelf als transgender, maar hun primaire probleem was een onverwerkt trauma dat psychologische behandeling vereiste.
• Jongeren met autisme die moeite hadden met het interpreteren van hun eigen gevoelens en die de trans-identiteit hadden overgenomen vanuit hun sociale omgeving of online gemeenschappen.
• Suïcidale jongeren wier crisissituatie niet als contraïndicatie werd beschouwd voor hormoonbehandeling — maar wier suïcidaliteit door supervisors juist werd aangevoerd als argument voor directe bevestiging ("anders plegen ze suïcide").

In alle gevallen was de supervisors-instructie dezelfde: bevestig. Verwijs door voor medische behandeling. Stel geen vragen die de genderidentificatie kunnen doen twijfelen.

Het conflict

Pietzke weigerde dit beleid blindelings te volgen. Ze documenteerde haar bezwaren intern. Ze had gesprekken met supervisors over specifieke gevallen. Ze werd genegeerd.

In februari 2024 publiceerde ze haar verhaal in The Free Press: "I Refused to Approve All Teen Gender Transitions. Here's What Happened."

Het onderzoek en de stilte

Kort na de publicatie opende Washington State een officieel onderzoek tegen Pietzke — naar haar professionele gedrag als therapeute. Het onderzoek leek te zijn ingegeven door haar weigering het bevestigende model te volgen.

In 2025 sloot Washington State het onderzoek stil — zonder formele maatregelen. Het openbare statement was minimaal. Voor Pietzke was het een bevestiging van waar ze al rekening mee had gehouden: de overheid beschermde het bevestigende model, niet de patiënten.

Een patroon

Tamara Pietzke's verhaal vertoont overeenkomsten met andere klokkenluiders in de genderzorg: Jamie Reed in Missouri, Paul Garcia Ryan die vanuit binnen sprak over zijn ervaringen als kliniekmedewerker. Allen beschrijven een systeem dat interne kritiek niet tolereert — en dat medewerkers die de patiënt boven het protocol stellen, behandelt als bedreiging.

Ze spreekt ook voor veel therapeuten die niets zeggen — uit angst voor precies het soort onderzoek dat zij had moeten doorstaan.

Bronnen:

• Tamara Pietzke (2024). I Refused to Approve All Teen Gender Transitions. Here's What Happened. The Free Press, 5 februari 2024. thefp.com
• Reality's Last Stand (2024). An interview with gender clinic whistleblower Tamara Pietzke. realityslaststand.com
• Independent Women's Forum (2025). Washington State quietly drops investigation into therapist who refused to succumb to gender ideology. April 2025. independentwomen.com