5 oktober 2026
Elliot Page eist genderzorg terug: wat de schikking verzwijgt
Acteur Elliot Page protesteerde bij NYU Langone en eiste dat het ziekenhuis de genderzorg voor minderjarigen hervat. De DOJ-schikkingen die aan die stop voorafgingen vertellen een ander verhaal dan zijn boodschap suggereert.

Twijfel je, heb je spijt, letsel of ben je aan het detransitioneren?
Neem vertrouwelijk contact opOp 23 september 2026 stond acteur Elliot Page voor het gebouw van NYU Langone Health in New York, tussen honderden demonstranten die eisten dat het ziekenhuis de genderzorg voor minderjarigen weer zou opstarten. In een video die begin oktober werd verspreid, zegt Page: “One day, many will look back on this and say, ‘We should have known better.’” Hij noemt het stopzetten van die zorg schadelijk voor kinderen en richt zich met die boodschap niet alleen tot NYU Langone, maar ook tot Mount Sinai en NewYork-Presbyterian, de twee andere grote New Yorkse ziekenhuissystemen die onder druk staan.
Wat er precies gebeurde
De oproep van Page volgt op een reeks schikkingen tussen het Amerikaanse ministerie van Justitie (DOJ) en grote New Yorkse ziekenhuizen. NYU Langone kwam in september overeen om 8,5 miljoen dollar te betalen en te stoppen met het verstrekken van puberteitsblokkers, hormonen en chirurgische ingrepen aan patiënten onder de negentien jaar. Mount Sinai sloot eerder al, op 4 september, een vergelijkbaar akkoord — zoals eerder op deze site beschreven, inclusief twee miljoen dollar voor zorg aan mensen die als kind schade opliepen door die behandelingen. Beide schikkingen volgden op federale onderzoeken, niet op een vrijwillige beleidswijziging van de ziekenhuizen zelf.
De aanname die Page niet toetst
De kern van Pages boodschap — dat het weigeren van deze zorg kinderen schaadt — veronderstelt dat de stopgezette behandelingen wetenschappelijk goed onderbouwd en veilig waren. Die aanname houdt geen stand. De schikkingen kwamen niet voort uit politieke willekeur, maar uit federale onderzoeken naar de medische onderbouwing van de zorg zelf. Bij Connecticut Children’s Medical Center, het derde ziekenhuis dat zo’n akkoord sloot, ging het eveneens om twijfels over de medische noodzaak van de ingrepen zelf, niet om druk zonder inhoudelijke grond.
Internationale literatuuroverzichten — van de Britse Cass Review tot het Zweedse SBU-rapport — wijzen al jaren op een zwakke bewijsbasis voor puberteitsremmers en hormonen bij minderjarigen met genderdysforie. Diezelfde twijfel ligt ten grondslag aan de rechtszaak die eenentwintig Amerikaanse staten inmiddels voeren tegen de federale overheid, waarin precies wordt betwist of deze zorg nog als “medisch noodzakelijk” mag gelden. Een protestbord buiten een ziekenhuis verandert niets aan die onderliggende discussie over bewijs — het verlegt de aandacht alleen naar de vraag wie moreel de juiste kant kiest.
Wie er niet aan het woord komt
Opvallend aan de berichtgeving over de protesten is wie er ontbreekt: detransitioners en ouders die juist opgelucht zijn met de schikkingen, omdat ze hun kinderen behoed zien worden voor onomkeerbare ingrepen waarvan de langetermijngevolgen nog nauwelijks in kaart zijn gebracht. Het Amerikaanse ministerie van Justitie noemde de medewerking van Mount Sinai aan het onderzoek destijds expliciet “proactief” — een formulering die zich moeilijk laat rijmen met het beeld van een ziekenhuis dat enkel onder pure politieke dwang zwicht voor een regering die het eigenlijk beter weet.
Een herhaald patroon
De protesten bij NYU Langone volgen een patroon dat zich dit jaar vaker voordeed: zodra een ziekenhuis stopt met jeugdgenderzorg na een juridisch of financieel onderzoek, verschuift het publieke debat van “wat ging er mis in de zorg zelf” naar “wie is hier de schuldige partij”. Bekende gezichten als Page geven die verschuiving een podium en een gezicht, maar beantwoorden niet de vraag die de schikkingen net hebben opgeworpen: waarom financierden en leverden deze ziekenhuizen jarenlang behandelingen waarvan de wetenschappelijke onderbouwing keer op keer niet bleek stand te houden zodra onafhankelijke onderzoekers er kritisch naar keken.
Bronnen
- PinkNews, “Elliot Page Calls for NYC Hospitals to Restart Trans Care”, 5 oktober 2026. thepinknews.com
- Washington Square News (NYU News), “‘Honor your oath’: Dozens protest NYU Langone’s gender-affirming care settlement”, 23 september 2026. nyunews.com
- The Advocate, “NYU Langone protest draws hundreds over trans youth care”. advocate.com
Ineke De Vos
Redactie
Veelgestelde vragen
Wat houdt de schikking tussen NYU Langone en het Amerikaanse ministerie van Justitie in?
NYU Langone Health kwam in september 2026 overeen om 8,5 miljoen dollar te betalen aan de Amerikaanse overheid en te stoppen met het voorschrijven van puberteitsblokkers, hormonen en het uitvoeren van chirurgische ingrepen bij patiënten onder de negentien jaar, na een federaal onderzoek naar de onderbouwing van die zorg.
Waarom protesteerde Elliot Page bij NYU Langone?
Page sloot zich op 23 september 2026 aan bij een demonstratie die eiste dat NYU Langone, Mount Sinai en NewYork-Presbyterian de genderzorg voor minderjarigen zouden hervatten, met het argument dat het stopzetten ervan kinderen schaadt.
Is er wetenschappelijk bewijs dat het stopzetten van deze zorg kinderen schaadt?
Nee. Internationale literatuuroverzichten zoals de Britse Cass Review en het Zweedse SBU-rapport concludeerden juist dat de bewijsbasis voor puberteitsremmers en hormonen bij minderjarigen met genderdysforie zwak is — de aanname dat stopzetten per definitie schadelijk is, wordt niet onderbouwd door sterk onderzoek.
Transspijt





