Walt Heyer: de oudste stem van de detransitiebeweging

Walt Heyer behoort tot de vroegste generatie publieke detransitioners in de VS. Hij onderging in 1983 een geslachtsoperatie en leefde jarenlang als transgender vrouw. In 1990 keerde hij terug naar zijn mannelijke identiteit — een proces dat hij verbindt met zijn religieuze bekering en zijn diagnose van dissociatieve identiteitsstoornis.

SexChangeRegret.com

Heyer runt de website SexChangeRegret.com, een van de eerste en bekendste platforms voor detransitioners op internet. De site bevat verhalen van mensen die spijt hebben van genderbehandeling en biedt informatie over alternatieven.

De website is een referentiepunt voor veel detransitioners en wordt geciteerd in media en beleidscontexten. Het is echter ook gekritiseerd omdat het een religieus perspectief hanteert dat niet universeel deelbaar is.

Zijn boeken

Heyer publiceerde meerdere boeken over zijn ervaring en de bredere kwestie van genderbehandeling, waaronder Paper Genders en Gender, Lies and Suicide. Zijn focus ligt op het verband tussen psychische aandoeningen en genderdysforie — en zijn stelling dat behandeling van de onderliggende aandoening effectiever is dan genderbehandeling.

Zijn positie in het debat

Heyer's religieuze perspectief onderscheidt hem van jongere detransitioners als Chloe Cole, Prisha Mosley en anderen die geen religieuze motivatie hebben voor hun detransitie. Dit is relevant: in het publieke debat wordt religieus gemotiveerde kritiek op genderzorg anders ontvangen dan seculiere medische kritiek.

Heyer was echter vroeg in het aantonen dat spijt over genderbehandeling bestond en reëel was — lang voordat de wetenschappelijke en beleidsmatige discussie dit erkende.

Bronnen:

• Walt Heyer — SexChangeRegret.com
• Washington Post. I Was a Transgender Woman. (2015)