"Als ik maar één eierstok nog had. Als ik maar één eitje had."

Dit verhaal is gebaseerd op de publieke getuigenis van Lucy, een 28-jarige Nederlandse vrouw die haar verhaal deelde in de documentaire PowNed of View: Transitiespijt, uitgezonden op 10 oktober 2024 op NPO 3. De documentaire werd gemaakt door Vera Verzijl. Haar achternaam is niet openbaar.

Ik was zestien jaar oud toen ik begon met transitie naar een mannelijk lichaam. Ik was een kind. Ik geloofde dat dit de oplossing was voor het onbehagen dat ik al zo lang voelde.

Twee jaar geleden begon ik weer als vrouw te leven. Ik ben nu 28.

Het onzichtbare verdriet

Er is iets eigenaardigs aan transitiespijt. Je kunt er nauwelijks over praten. Niet openlijk, niet zonder consequenties.

"Ik kan nooit open zijn over mijn verdriet, want het is een doodvonnis voor trans-mensen. Maar ik kan er niet over praten en moet altijd sterk zijn voor anderen."

Lucy deed het toch — voor de camera van documentairemaker Vera Verzijl. Ze was een van de weinige mensen die openlijk wilden spreken voor de PowNed-documentaire over transitiespijt.

Littekens en vruchtbaarheid

Haar verdriet richt zich op twee dingen: de littekens op haar lichaam, en het verlies van haar vruchtbaarheid.

"Als ik maar één eierstok nog had. Als ik maar één eitje had."

Ze kan nooit biologische kinderen krijgen. De operaties die ze als tiener onderging, hebben dat onmogelijk gemaakt.

Een taboe in de transgemeenschap

Transitiespijt wordt in veel kringen gezien als gevaarlijk onderwerp: het zou de transgemeenschap schaden, het zou worden misbruikt door tegenstanders van genderzorg. Mensen die openlijk spreken over spijt, krijgen die boodschap te horen.

Lucy erkent dat taboe — maar ze spreekt toch. Niet om transrechten aan te vallen, maar omdat haar eigen pijn reëel is en erkenning verdient.

Bronnen:

• PowNed / NPO 3 (2024). PowNed of View: Transitiespijt. Documentaire van Vera Verzijl, uitgezonden 10 oktober 2024. powned.tv
• TVvisie (2024). Documentaire 'PowNed of View: Transitiespijt'. tvvisie.nl