Artikelen

Op 9 december 2025 analyseert Faika El-Nagashi in een webinar van het Britse Women's Rights Network hoe vrouwenrechten-organisaties zijn losgeraakt van hun oorspronkelijke missie door Europese queer mainstreaming.

In maart 2023 publiceerde de Britse denktank Policy Exchange het rapport 'Asleep at the Wheel'. Het rapport documenteert hoe Engelse scholen omgaan met genderdistress bij leerlingen: slechts 28 procent informeert ouders, veel scholen handhaven geslachtsgescheiden voorzieningen niet meer en genderidentiteit wordt in lessen als feit gepresenteerd.

Het Britse denktank Policy Exchange publiceerde in maart 2023 een rapport over hoe Britse scholen omgaan met trans-geïdentificeerde leerlingen en wijst op systematische afwijking van het verplichte safeguarding-kader.

Post Trans is een internationaal platform dat zich richt op vrouwen die zijn gestopt met transitie of zich nooit medisch hebben laten behandelen. De site biedt persoonlijke verhalen, een boekje, onderzoekssurveys en organiseert sinds 2021 de jaarlijkse Detransition Awareness Day (#DetransAD). Content is beschikbaar in negen talen, waaronder Nederlands.

PragerU, een conservatief-libertaire American online onderwijsplatform, produceerde meerdere video's over genderzorg voor minderjarigen, detransitioners en de wetenschappelijke discussie over genderdysforie. Verschillende van deze video's werden door YouTube beperkt in bereik (restricted mode) of verwijderd, wat het platform bekritiseerde als censuur van een legitiem maatschappelijk debat.

Vrijwel alle studies naar adolescenten in genderklinieken rapporteren hoge percentages comorbide psychiatrische aandoeningen: 50-70% heeft depressie of angst, 15-25% autisme, velen hebben trauma-achtergronden. De dominante verklaring in de genderzorg was dat dit psychisch leed een gevolg was van 'minority stress'. Een alternatieve verklaring is dat onderliggende psychische kwetsbaarheid de genderidentiteitscrisis veroorzaakt of compliceert.

Grootschalig onderzoek dat door Stats For Gender wordt aangehaald, toont aan dat psychiatrische comorbiditeit na medische gendertransitie sterk stijgt: bij mannen van 9,8% naar 60,7% (zesvoudig), bij vrouwen van 21,6% naar 54,5% (ruim verdubbeld). Dat is niet 'medische transitie hielp niet' — dat is een actieve verergering van psychische comorbiditeit na de behandeling. Een bevinding die het centrale therapeutische argument voor het affirmatieve model fundamenteel ondergraaft.

Een transitie lost niet altijd de onderliggende psychische problemen op. Steeds meer ervaringsverhalen en wetenschappelijk onderzoek wijzen erop dat gender-gerelateerde klachten vaak samenhangen met andere psychische aandoeningen die ook na de ingreep aandacht nodig hebben.

Wie met genderdysforie bij een kliniek aanklopt, is soms ook in de greep van depressie, trauma of autisme. Die problemen worden niet altijd onderkend of behandeld. Na de ingreep zijn ze er nog — en soms erger.

Een goede diagnostiek van genderdysforie vereist psychologische screening op comorbiditeiten, suïcidaliteit, trauma en cognitief functioneren. In de praktijk varieert de diepgang van de screening sterk per kliniek. De Cass Review stelde dat de screening in het VK te oppervlakkig was. Een overzicht van de instrumenten die worden gebruikt en de tekortkomingen.

Puberteit gaat gepaard met lichamelijk ongemak, identiteitsonzekerheid en soms gender-non-conform gedrag. Wanneer is dit normale ontwikkeling, en wanneer wijst het op klinisch significante genderdysforie die behandeling vereist?

GnRH-analogen (puberteitsblokkeerders) werden oorspronkelijk ontwikkeld voor de behandeling van vroegrijpe puberteit. Hoe werken ze, en hoe verschilt het gebruik in de genderzorg fundamenteel van die oorspronkelijke toepassing?