Artikelen

De VUmc Amsterdam en UMCG Groningen zijn de twee academische centra die het "Dutch Protocol" voor genderzorg bij minderjarigen ontwikkelden. Dit protocol — gepubliceerd via de studies van De Vries en collega's — werd wereldwijd het standaard voor genderzorg. Nu, met de internationale beleidsveranderingen en de Cass Review, wordt het protocol zelf ter discussie gesteld. Wat is de huidige stand van de Nederlandse genderzorg?

Hachette UK overkoepelt grote Britse uitgevers als Little, Brown, Hodder & Stoughton, Headline en John Murray Press. Via deze divisies verschenen verschillende werken die in het genderdebat een rol spelen — waaronder Material Girls (Stock, 2021, Fleet) en titels van andere journalisten en filosofen die op dit terrein publiceren.

Harvard-promovendus Adam Omary onderzocht 11.000 kinderen en stelde vast dat genderdysforie bij meisjes toenam van onder 1% naar bijna 10% in zeven jaar tijd. Zijn onderzoek werd gecensureerd — door links én rechts.

In meerdere landen zijn rechtszaken gevoerd waarbij één ouder medische genderbehandeling voor een kind wilde en de andere dat weigerde. In Canada werden verstrekkende uitspraken gedaan waarbij een ouder het ouderlijk gezag verloor na het weigeren van de transgenderidentiteit van het kind. In het VK en de VS zijn vergelijkbare zaken gevoerd. Het is een van de meest ingrijpende snijvlakken tussen familierecht en genderzorgbeleid.

In 2021 publiceerde Helen Joyce, redacteur bij The Economist, "Trans: When Ideology Meets Reality." Het boek analyseerde hoe transgenderideologie — het idee dat genderidentiteit losstaat van biologie — zich heeft verankerd in het recht, de geneeskunde, het onderwijs en het publieke debat. Joyce schreef vanuit een feministisch perspectief en gaf bijzondere aandacht aan de gevolgen voor vrouwen en kinderen.

Helen Joyce is wiskundige van opleiding en werkte bijna twee decennia bij The Economist als correspondent en internationaal redacteur. In 2021 publiceerde ze bij Oneworld Publications het boek Trans: When Ideology Meets Reality, dat documenteert hoe genderidentiteit instituties, wetten en de geneeskunde herschreef. Het werk werd een Sunday Times-bestseller. Sinds 2022 is Joyce directeur advocacy bij Sex Matters.

Helena Kerschner is een schrijfster en detransitioner die haar ervaringen documenteerde in essays over hoe online trans-communities haar als tiener leidden naar een transgender-identiteit. Haar essay "Tumblr Made Me Trans" werd breed gelezen en droeg bij aan het debat over de rol van sociale media in de stijging van genderidentificaties bij adolescente meisjes. Ze schrijft nu voor Reduxx en andere platforms.

Het HHS-rapport (2025) concludeert dat puberteitsremmers, cross-seks hormonen en operaties bij kinderen onomkeerbare schade kunnen veroorzaken terwijl het bewijs van voordeel uiterst zwak is.

Meerdere onderzoeken en tientallen individuele verhalen tonen een patroon: homoseksuele en biseksuele jongeren, met name jongens, die via een transgenderidentiteit hun seksuele geaardheid proberen te ontlopen. De Cass Review benoemde het. De vraag is waarom dit politiek zo gevoelig ligt.

Puberteitsblokkeerders gevolgd door cross-seks-hormonen, en zeker gonadectomie, leiden in de meeste gevallen tot permanente onvruchtbaarheid. Jongeren die in de vroege adolescentie beginnen met behandeling, produceren doorgaans geen rijpe geslachtscellen die kunnen worden bewaard. Dit heeft levenslange gevolgen voor de mogelijkheid om biologische kinderen te krijgen — een feit dat zelden prominent wordt besproken in de informed consent bij adolescenten.

Geslachtshormonen bepalen de sluiting van groeischijven en daarmee de uiteindelijke lichaamslengte. Wanneer cross-seks-hormonen worden gegeven aan adolescenten, hangen de effecten op lengte af van de leeftijd van aanvang en het tijdstip in de puberteitsontwikkeling. Testosteron bij meisjes kan de groeiperiode verkorten; oestrogeen bij jongens kan groeischijven eerder sluiten. De implicaties voor de uiteindelijke lengte zijn klinisch relevant.

Hormoontherapie — zowel oestrogeen voor biologische mannen als testosteron voor biologische vrouwen — gaat gepaard met cardiovasculaire risico's. Verhoogd risico op veneuze trombo-embolie, beroerte en hartaanval zijn gedocumenteerd, met name bij langdurig gebruik en op hogere leeftijd. Dit is een vaak onderschat onderdeel van de informatieverstrekking bij genderzorg.