Bayswater Support: dr. Gill Prestidge over genderkwesties bij autistische meisjes (2021)

Op 18 februari 2021 publiceerde de Britse psychologe dr. Gill Prestidge via Bayswater Support het stuk "Gender Issues for Autistic Girls". Het artikel is geschreven voor ouders van autistische dochters en behandelt een specifiek diagnostisch probleem dat in de algemene literatuur weinig aandacht krijgt: het systematisch verkeerd lezen van autismekenmerken bij meisjes als signalen van transgender-identiteit.

De kernstelling: tomboygedrag is geen dysforie

De brein-architectuur van autistische meisjes vertoont structurele overeenkomsten met die van neurotypische jongens. Voorkeuren die daaruit voortvloeien — logisch denken, intense special interests, weinig emotionele expressie, minder belang aan uiterlijk en sociale conventies — worden in een cultuur die snelle gender-categorisering oplegt, als signaal van transgenderidentiteit gelezen. Maar tomboygedrag op zich is geen genderdysforie. Het is een combinatie van autisme, persoonlijkheid en culturele norm-ongerieflijkheid.

De PCOS-factor

Een specifiek detail in Prestidges analyse: veel autistische meisjes ontwikkelen PCOS (polycystisch ovariumsyndroom), wat de testosteronspiegel verhoogt. Dat versterkt typisch "masculiene" interesses en lichaamsgevoel — en wordt vervolgens, in afwezigheid van een PCOS-diagnose, geïnterpreteerd als bewijs dat het meisje "eigenlijk een jongen" is. Een endocriene aandoening krijgt dus een gender-frame in plaats van een medische diagnose.

Het cijfer dat zelden wordt genoemd

Prestidge wijst op het verschijnsel van desistance: 80 tot 90 procent van de kinderen die voor de puberteit kampen met gendervragen ziet die vragen voor of tijdens de puberteit verdwijnen. In een tijdperk van snelle sociale en medische bevestiging wordt dit cijfer effectief uit het beslismodel gehaald — terwijl het wetenschappelijk gezien het belangrijkste cijfer is.

Het eigen verhaal van de auteur

Prestidge schrijft openlijk over haar eigen kindertijd: jaren tomboygedrag, weerstand tegen meisjeskleding, gebrek aan rolmodellen die meisjeszijn op een andere manier invulden. Pas in haar volwassen leven kwam ze tot het rustige besef dat ze gewoon vrouw was — niet op de wijze die de meisjescultuur haar voorhield, maar zonder dat dit medische ingrepen behoefde.

De aanbeveling aan ouders

• Bevestig non-stereotyp gedrag van je dochter — dat is geen probleem en behoeft geen oplossing.
• Wees terughoudend met medische interventies bij minderjarigen, vooral bij autistische meisjes.
• Onderzoek of er PCOS of andere endocriene factoren spelen voordat je gender als kader aanneemt.
• Erken sociale invloed: tijdens de adolescentie kan online identificatie de echte vraag verdringen.

Aansluiting op de literatuur

Prestidges analyse staat in lijn met de bredere bevindingen over de oververtegenwoordiging van autisme onder gender-klinieken-verwijzingen en met het rapport van Jane Galloway voor Transgender Trend dat 48% van de Tavistock-verwijzingen een autismediagnose of -kenmerken had. Voor Nederland gelden vergelijkbare patronen — al ontbreekt het hier nog aan systematische rapportage door de klinieken zelf.

Bronnen:

• Prestidge, G. (Bayswater Support). "Gender Issues for Autistic Girls." 18 februari 2021. bayswatersupport.org.uk