1 januari 2024
Vruchtbaarheid en gendertransitie: permanente gevolgen voor jonge patiënten
Puberteitsblokkeerders gevolgd door cross-seks-hormonen, en zeker gonadectomie, leiden in de meeste gevallen tot permanente onvruchtbaarheid. Jongeren die in de vroege adolescentie beginnen met behandeling, produceren doorgaans geen rijpe geslachtscellen die kunnen worden bewaard. Dit heeft levenslange gevolgen voor de mogelijkheid om biologische kinderen te krijgen — een feit dat zelden prominent wordt besproken in de informed consent bij adolescenten.
Twijfel je, heb je spijt, letsel of ben je aan het detransitioneren?
Neem vertrouwelijk contact opEen van de meest ingrijpende en onomkeerbare gevolgen van medische gendertransitie is het verlies van vruchtbaarheid. Dit geldt met name voor jongeren die vroeg in de puberteit beginnen met behandeling.
Hoe behandeling vruchtbaarheid beïnvloedt
Puberteitsblokkeerders gevolgd door cross-seks-hormonen voorkomen rijping van geslachtscellen. Een meisje dat op 12 jaar begint heeft geen eicellen kunnen rijpen voor bewaring. Langdurig testosteron leidt tot atrofie van de eierstokken. Bij langdurig gebruik kan dit irreversibel zijn, ook na stoppen. Gonadectomie maakt biologische voortplanting definitief onmogelijk.
Vruchtbaarheidsbewaring: de opties en de beperkingen
In principe kunnen jongeren vóór het starten van behandeling vruchtbaarheidsbewaring overwegen — invriezen van sperma, eicellen, of eierstokweefsel. In de praktijk is dit bij jonge adolescenten technisch complex en emotioneel belastend en bespreken niet alle klinieken dit adequaat.
Informed consent
De vraag of 14-16-jarigen volledig beseffen wat het betekent nooit biologische kinderen te kunnen krijgen, is relevant voor de informed consent-discussie. Zie: informed consent bij genderzorg.
Bronnen:
