Verhalen
Persoonlijke ervaringsverhalen van mensen die transitioneerden, twijfelden of detransitioneerden.
| Datum | Verhaal |
|---|---|
| "Oh shit-moment": ik wilde moeder worden — maar mijn borsten waren weg Luka transitioneerde op 16. Ze liet haar borsten verwijderen. Pas later, toen ze verder opgroeide, had ze wat ze haar "oh shit-moment" noemt: het besef dat ze biologische kinderen wilde — en dat ze haar lichaam onomkeerbaar had veranderd. | |
| "In transitie gaan was het domste wat ik had kunnen doen — eigenlijk haatte ik alleen mezelf" Maarten groeide op in een klein dorp waar hij werd gepest omdat mensen dachten dat hij homo was. Op zijn 10e scheidden zijn ouders. Op zijn 14e zat hij in een diepe depressie. Op zijn 16e begon hij met vrouwelijke hormonen. Zes jaar later: pijn en spijt. | |
| "Ik begon op mijn 12e online transitie-content te volgen. Op mijn 19e leefde ik in Israël als man. Raketten brachten me tot bezinning." — Maia Poet Maia volgde vanaf haar 12e online trans-communities. Autistisch en neurodivergent. Op haar 19e in Israël als man. Raketaanvallen 2021 — ze las gender-kritisch materiaal. Stopte met transitie. "De beste maar moeilijkste beslissing van mijn leven." Nu actief als schrijfster en adviseur. | |
| "Het voelde alsof een deel van mijn brein was uitgezet" — Maryann Barton: tumultueuze jeugd, mastectomie en een rouwende terugkeer Maryann Barton groeide op in een gezin dat na haar vierde uit elkaar viel onder conflict tussen ouders. Ze nam de zelfhaat van haar moeder over. Op haar zestiende ontmoette ze op een anime-conventie iemand die transgender was; in haar examenjaar zei ze haar moeder dat ze transgender was. Op haar 20e begon ze testosteron na één consult; twee jaar later kreeg ze een dubbele mastectomie via een verwijsbrief van een populaire YouTube-therapeut zonder officieel cliëntrelatie. Een eierstokkramp deed haar beseffen dat ze moeder wilde worden. | |
| "De kliniek zei letterlijk: ik heb nog nooit iemand gehad die detransitioneerde." — Michael Kerr, Sandyford Clinic Glasgow Michael Kerr veranderde zijn naam in Caitlyn op zijn 25e en bezocht bijna tien jaar de Sandyford-kliniek in Glasgow. In mei 2025 stopte hij met hormonen. De kliniek reageerde: "Ik heb nog nooit iemand gehad die detransitioneerde." Trauma en middelengebruik speelden een rol die nooit onderzocht werd. | |
| "Ik had al die jaren kunnen besteden aan herstel — in plaats van aan lichaamsmodificatie" Michelle werd als kind ernstig gepest. Als twintiger had ze een psychische crisis en geloofde dat ze man was. Ze begon met testosteron, liet haar borsten verwijderen, en later ook haar baarmoeder. Pas in 2017 ontdekte ze via een test haar echte diagnoses: autisme, ADHD, PTSS, depressie. | |
| "Geen van mijn artsen stelde ooit de vraag of er iets anders aan de hand kon zijn." — Michelle Zacchigna, eerste detransitie-rechtszaak in Canada Michelle begon haar transitie op 21 met onbehandelde psychiatrische problemen en een ontwikkelingsstoornis. Artsen stelden haar zelfdiagnose als transgender nooit ter discussie. Ze onderging mastectomie en hysterectomie. Na detransitie in 2019 klaagt ze acht zorgverleners aan — de eerste detransitie-rechtszaak ooit in Canada. | |
| "Na mijn tweede bezoek aan de genderkliniek schreven ze me al puberteitsremmers voor." — Miles Yardley, voormalig modemodel, klaagt CHOP aan Miles werkte als modemodel onder de naam "Salomé Evangelista". Op zijn 15e bezocht hij de genderkliniek van CHOP — na slechts zijn tweede bezoek kreeg hij puberteitsremmers en oestrogeen. Tien jaar later diagnoses van een hypofyseadenoom en hypothyreoïdie. Hij klaagt CHOP aan wegens nalatigheid en onvoldoende evaluatie. | |
| Als moeder zag ik het misgaan - niemand Mijn dochter was 15 toen de kliniek haar omarmdde. Ik stelde vragen. Ik werd weggezet als "niet-accepterende ouder". Nu is ze 21 en wil ze detransitioneren. | |
| "Ik kijk in de spiegel en zie een monster." — Nathan Verhelst, België: spijt van geslachtsoperatie en euthanasie Nathan Verhelst (geboren 1974 als Nancy) onderging drie geslachtsoperaties in België. Na de ingrepen was hij diep ongelukkig met het resultaat. Op 30 september 2013 stierf hij op 44-jarige leeftijd door euthanasie wegens "ondraaglijk psychisch lijden." Zijn geval leidde tot internationaal debat. | |
| "Ik wou dat ze me hadden tegengehouden" — noodoperatie uren na de mastectomie Nikita groeide op als TikTok-influencer die haar transitie deelde met duizenden volgers. Op 19 had ze een mastectomie — uren later een noodoperatie. Ze had bij elke bespreking gehuild als haar vader ter sprake kwam. Niemand zag een reden om te stoppen. | |
| "Ik was nihilistisch, eenzaam en had geen zelfrespect. Vrienden bleven maar zeggen dat ik trans was." — Ollie Davies, Melbourne Ollie had als kind nooit gendertwijfels. Op zijn 26e, midden in een diepe crisis, suggereerden queer-activistische vrienden dat hij trans was. Na drie psychiaterconsulten kreeg hij hormonen. Hij werd onvruchtbaar. Zes jaar later detransitioneerde hij. "In Australië zijn er honderden zoals ik. Binnenkort duizenden." |