TransspijtVerhalen
Persoonlijke ervaringsverhalen van mensen die transitioneerden, twijfelden of detransitioneerden.
1 oktober 2019
"Vijf maanden na de operatie was de haat voor mijn lichaam terug"
Sinéad Watson transitioneerde in haar mid-twintig na trauma en seksueel misbruik in haar tienerjaren. Op 26 verloor ze haar borsten. Vijf jaar later begon ze te detransitioneren — nuchter, en met een nieuw inzicht in wat er werkelijk met haar was misgegaan.
1 oktober 2019
"Ik dacht: ik kan geen tiener zijn die fout zat. Maar dat was ik." — Charlie Evans, oprichter Detransition Advocacy Network (VK)
Charlie Evans leefde jarenlang als man en detransitioneerde in haar late twintig. In 2019 richtte ze in het VK het Detransition Advocacy Network op, met een lancering in Manchester. Na haar optreden op Sky News namen zo'n driehonderd mensen met vergelijkbare verhalen contact met haar op.
19 december 2018
"Elke dag heb ik zoiets van: haal dit bij me weg."
Patrick uit Emmen wilde zijn leven lang al graag vrouw zijn. Na goedkeuring door het UMCG onderging hij in 2008 een geslachtsverandering. Drie maanden later viel hij in een diepe put. "Ik weet duizend procent zeker dat ik een homoseksuele man ben." Jarenlang therapie, onbehandelbaar lijden — en uiteindelijk een euthanasieverzoek.
15 maart 2017
"Ik begon op mijn twaalfde. Op mijn veertiende wist ik dat ik een fout had gemaakt." — Patrick Mitchell, Australië
Patrick Mitchell begon op zijn 12e met oestrogeen op aanraden van zijn moeder en artsen. Op zijn 14e vroeg hij zijn moeder om hem te helpen stoppen. Hij detransitioneerde en verscheen op het Australische 60 Minutes in 2017 — een van de vroegst publiek gedocumenteerde gevallen van een jonge detransitioner.
4 oktober 2013
"Ik kijk in de spiegel en zie een monster." — Nathan Verhelst, België: spijt van geslachtsoperatie en euthanasie
Nathan Verhelst (geboren als Nancy) onderging drie geslachtsoperaties in België. Na de ingrepen was hij diep ongelukkig met het resultaat. Op 30 september 2013 stierf hij op 44-jarige leeftijd door euthanasie wegens "ondraaglijk psychisch lijden." Zijn geval leidde tot internationaal debat.
1 september 2003
"Ik was duidelijk niet klaar voor zo'n ingrijpende procedure." — Alan Finch, Australische detransitioner die zijn genderkliniek aanklaagde
Alan Finch transitioneerde eind jaren tachtig na diagnose door de Monash-genderkliniek in Melbourne en keerde in 1997 terug naar zijn mannelijke identiteit. Hij verscheen in 2003 op ABC TV, klaagde zijn behandelaars aan, kreeg in 2005 het recht om te procederen en ontving uiteindelijk een vertrouwelijke schikking.
Alle verhalen
- Jonni Skinner (23): 'Op mijn dertiende vertelde een therapeut dat ik in het verkeerde lichaam zat — bijna tien jaar later heeft mijn lichaam de prijs betaald'
- "Het voelde alsof een deel van mijn brein was uitgezet" — Maryann Barton: tumultueuze jeugd, mastectomie en een rouwende terugkeer
- "Ik wou dat de artsen hadden uitgelegd dat ik zou rouwen om ongewenste lichaamsdelen" — Kyla Gillespie, Canada: transitie op 31, zes jaar als Bryson
- "Ik heb aan de schepping van God laten sleutelen" — Gundolf, Zandvoort: 35 jaar als vrouw, daarna spijt en doop als man
- "Ik werd in 45 minuten gediagnosticeerd, ik gebruikte al hormonen en werd doorgesluisd naar een operatie" — Claudia McLean, VK: spijt sinds 1986
- "Iedereen die langer op testosteron zat dan ik, was dood of werkte in porno" — Philippa Roberts, VK: mastectomie op 19
- "Een therapeut schreef na een paar gesprekken al een aanbevelingsbrief voor mijn mastectomie." — Soren Aldaco, Texas Supreme Court 2026
- "Ik voelde direct dat dit fout was. Het is moeilijk te accepteren dat je voor het leven verminkt bent."
- "De jury geloofde mij." — Fox Varian wint als eerste detransitioner ooit een rechtszaak voor de jury: $2 miljoen schadevergoeding
- "Ze zeiden: als je zegt dat je suïcidaal bent, gaat het sneller. Dus deed ik dat."
- "Ik kreeg precies wat ik wilde — en werd diep depressief."
- "Ik heb meerdere artsen om advies gevraagd, en ze weten niet wat ze moeten doen." — Miles Yardley, voormalig model
- "Ik begon op mijn 12e online transitie-content te volgen. Op mijn 19e leefde ik in Israël als man. Raketten brachten me tot bezinning." — Maia Poet
- "De kliniek zei letterlijk: ik heb nog nooit iemand gehad die detransitioneerde." — Michael Kerr, Sandyford Clinic Glasgow
- "Ik werd verkeerd gediagnosticeerd. Niemand begeleidde mij psychologisch." — Susana Domínguez, eerste detransitie-rechtszaak in Spanje
- "Ik voel me bestolen" — mastectomie op 14-jarige leeftijd
- "Ik werd geduwd en getrokken richting medicalisering. Vijf jaar later had ik borsten, geen testikels en alcoholisme."
- "Ze zeiden dat mijn dochter suïcidaal was — terwijl zij aarzelde" — mastectomie op 14
- "Ze vroegen me niets over mijn trauma. Na 30 minuten schreef ze al puberteitsremmers voor." — Clementine Breen, mastectomie op haar 14e
- "Als iemand had geluisterd naar waarom ik mijn lichaam haatte, was dit nooit gebeurd"
- "Ik werd geen man — ik werd een verminkte versie van mezelf." — Katie Lennon, VS: transitie als tiener, hysterectomie op haar 21e
- "Ik heb spijt van de littekens. En ik kan nooit open zijn over mijn verdriet." — Lucy Kartikasari, 14 jaar als man, nu terug als vrouw
- "Als ik maar één eierstok nog had. Als ik maar één eitje had."
- "Je wordt gemaakt te geloven in slogans — evidence-based, levensreddend, veilig en effectief. Niets daarvan is bewezen." — Paul Garcia-Ryan, voormalig genderkliniek-medewerker
- "Ik ben zelf transseksueel — maar ik zou nooit willen dat een kind dit doet wat ik deed." — Corinna Cohn, VS: adult transitioner die zich verzet tegen jeugdtransitie
- "Ik begrijp niet hoe mijn toestemming geïnformeerd was als zij niet weet wat er gebeurt als ik stop"
- "De euforie zakte weg. De depressie bleef."
- "Vanuit het begin bij het VUmc was het: jij bent transgender, punt. En de rest telde niet."
- "Het ziekenhuis overtrad de wet — en ontsloeg mij toen ik het meldde." — Vanessa Sivadge, Texas: verpleegkundige die illegale genderzorg ontdekte
- "Als iemand had geluisterd naar de pijn van mijn kindertijd, had ik nooit geopereerd"
- "Ik besloot dat ik geen vrouw wilde zijn, voordat ik ooit vrouw was geweest"
- "Binnen 30 minuten schreef Planned Parenthood me testosteron voor. Weken na de mastectomie had ik al spijt." — Cristina Hineman
- "Ik was in feite een homoseksuele man die moeite had zijn seksualiteit te accepteren." — Ritchie Herron klaagt NHS aan na castratie
- "De ideologie zegt: je kunt transgender zijn én trauma hebben. Maar niemand vroeg of het verband hield."
- Camille Kiefel: na twee Zoom-gesprekken een dubbele mastectomie
- "Elke keer als ik in de spiegel keek, zag ik een man." — Billy Burleigh, VS: zeven jaar als transvrouw
- "Ze heeft me echt verminkt." — Amira en drie andere patiënten aansprakelijk VUmc na mislukte gezichtsoperaties
- "Evidence-based, veilig en effectief, de wetenschap is duidelijk" — niets daarvan is bewezen
- "Ik transitioneerde omdat ik niet lesbisch wilde zijn." — Kasey Emerick, mastectomie op haar 17e
- "De transitie vergrootte wat ik als fout in mezelf zag — het maakte het niet beter"
- "Ik werd gezegd alle jongeren te bevestigen — ongeacht hun psychische achtergrond." — Tamara Pietzke, VS: therapeute die weigerde
- "Ze verzonnen diagnoses om me te behandelen" — oestrogeen op 13-jarige leeftijd
- "De meest typische transvrouw" — acht jaar later gedetransitioneerd
- "Ik wou dat ze me hadden tegengehouden" — noodoperatie uren na de mastectomie
- "Mijn therapeut fixeerde zich op mijn mannelijke alter-persoonlijkheden en overtuigde me dat ik transgender was." — Layton Ulery
- "Binnen één gesprek na mijn ziekenhuisopname werd ik doorverwezen voor hormonen." — Isabelle Ayala klaagt als eerste detransitioner de American Academy of Pediatrics aan
- Scott Newgent, oprichter TReVoices: zeven operaties en bijna dood na zijn transitie
- "Puberteitsremmers stopten mijn seksuele ontwikkeling — dat is een schending van mensenrechten"
- "Ik had simpelweg niet de taal om lesbisch te zijn." — Cari Stella, VS: de eerste grote enquête onder vrouwelijke detransitioners
- "Ze spoedden mij de spoedeisende hulp in — acht uur lang, alleen, bloedklonters in mijn borst"
- "De therapeut zei bij het eerste gesprek al dat ik transgender was." — Abel Garcia
- "Ik dacht dat ik uiteindelijk een man kon worden. Maar het enige wat ik werd, was een verminkte en misbruikte versie van mezelf."
- "Het was geen trans-kwestie, maar een trauma-kwestie." — Carey Callahan, VS: detransitioner en therapeut
- "Liever een levende zoon dan een dode dochter." — Layla kreeg op haar 13e een dubbele mastectomie
- "Ik werd niet geboren als een man in een vrouwenlichaam. Ik was een beschadigd meisje dat aansloot bij een groep die haar vertelde dat haar pijn een identiteit was." — Helena Kerschner
- "Ik dacht dat ik trans kinderen redde. Maar ik zag hoe ze werden beschadigd." — Jamie Reed, VS: insider die een genderkliniek aan de kaak stelde
- "De artsen en psychologen van de Nederlandse genderklinieken weten niet waar ze mee bezig zijn." — Teiresias, beschadigd door het Dutch Protocol
- "Oh shit-moment": ik wilde moeder worden — maar mijn borsten waren weg
- "Geen van mijn artsen stelde ooit de vraag of er iets anders aan de hand kon zijn." — Michelle Zacchigna, eerste detransitie-rechtszaak in Canada
- "Ik had al die jaren kunnen besteden aan herstel — in plaats van aan lichaamsmodificatie"
- "Ik werd gesteriliseerd voor mijn dertigste en niemand had mij ooit gevraagd of ik kinderen wilde." — Jay Langadinos klaagt Australische psychiater aan
- "In transitie gaan was het domste wat ik had kunnen doen — eigenlijk haatte ik alleen mezelf"
- "Het voelde als een barrière in mijn keel als ik probeerde te zingen"
- "Ik was onmiddellijk bevestigd als vrouw — bij mijn eerste bezoek aan de therapeut"
- "Op Tumblr leerde ik: als je je lichaam haat, ben je waarschijnlijk trans"
- "Ik was nihilistisch, eenzaam en had geen zelfrespect. Vrienden bleven maar zeggen dat ik trans was." — Ollie Davies, Melbourne
- "Mijn eerste heldere gedachte was: o god, wat heb ik gedaan?"
- "Het is eigenlijk onvergeeflijk, ik was zo jong." — Aleksa Lundberg, Zweeds trans-icoon dat spijt uitspreekt
- "Ik heb negen jaar van mijn leven verloren. En mijn baarmoeder."
- "Elke stap in mijn transitie bracht aanvankelijk euforie — maar die vervaagde snel. Dan werd de volgende stap gesuggereerd."
- "Een jaar later lag ik huilend in bed, met mijn littekens in mijn handen"
- "De staat hielp me mijn lichaam te verwoesten in een periode van nood"
- "Vijf maanden na de operatie was de haat voor mijn lichaam terug"
- "Ik dacht: ik kan geen tiener zijn die fout zat. Maar dat was ik." — Charlie Evans, oprichter Detransition Advocacy Network (VK)
- "Elke dag heb ik zoiets van: haal dit bij me weg."
- "Ik begon op mijn twaalfde. Op mijn veertiende wist ik dat ik een fout had gemaakt." — Patrick Mitchell, Australië
- "Ik kijk in de spiegel en zie een monster." — Nathan Verhelst, België: spijt van geslachtsoperatie en euthanasie
- "Ik was duidelijk niet klaar voor zo'n ingrijpende procedure." — Alan Finch, Australische detransitioner die zijn genderkliniek aanklaagde